KWALIFIKACJA MED9 - STYCZEŃ 2013

PYTANIE NR 5.
Przy dożylnym podaniu efedryny, po każdym następnym wstrzyknięciu leku występuje coraz słabsze podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi. Opisane zjawisko to
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Tachyfilaksja to szybkie (po kolejnych dawkach w krótkim czasie) osłabienie odpowiedzi na lek. W opisie każda następna iniekcja efedryny wywołuje coraz mniejszy wzrost ciśnienia, co pasuje do tego zjawiska. Synergizm i antagonizm wymagają współdziałania co najmniej dwóch czynników, a idiosynkrazja jest nietypową reakcją osobniczą.

Pełne wyjaśnienie:

Opis "po każdym następnym wstrzyknięciu występuje coraz słabsze podwyższenie ciśnienia" wskazuje na tachyfilaksję, czyli szybko narastające osłabienie efektu leku po podaniu kolejnych dawek w krótkich odstępach czasu. Kluczowy jest tu wzorzec: efekt początkowo jest obecny, ale szybko słabnie mimo kontynuacji podawania tego samego leku.

W praktyce farmakologicznej tachyfilaksję odróżnia się od klasycznej tolerancji tym, że rozwija się ona szczególnie szybko (czasem po kilku dawkach), co zwykle wiąże się z mechanizmami adaptacyjnymi po stronie układu odpowiedzialnego za efekt (np. zmniejszenie dostępności mediatora, desensytyzacja receptorów lub inne mechanizmy zmniejszające odpowiedź).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

  • Synergizm oznacza, że dwa czynniki (np. dwa leki) działają łącznie silniej niż każdy z osobna. W treści nie ma informacji o drugim leku ani o łącznym nasileniu działania; przeciwnie – działanie słabnie.
  • Antagonizm polega na osłabieniu działania jednego leku przez drugi (lub przez działanie przeciwstawne w układzie). W pytaniu nie ma wskazania na obecność antagonisty ani na współdziałanie dwóch substancji; osłabienie jest zależne od kolejnych dawek tego samego leku.
  • Idiosynkrazja to nietypowa, osobnicza reakcja na lek, zwykle jakościowo odmienna lub nieprzewidywalna. Opis dotyczy powtarzalnego spadku odpowiedzi po kolejnych dawkach, a nie wyjątkowej, jednorazowej lub nietypowej reakcji pacjenta.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się schemat "kolejna dawka – coraz słabszy efekt w krótkim czasie", najpierw rozważ tachyfilaksję, a dopiero potem inne przyczyny nieskuteczności (interakcje, błąd dawki, problem z podaniem).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Tachyfilaksja to szybkie osłabienie działania leku po podaniu kolejnych dawek w krótkim czasie. Typowo pierwsza dawka działa wyraźnie, a następne dają coraz mniejszy efekt mimo podobnej dawki i drogi podania. To klasyczny wzorzec "coraz słabszej odpowiedzi" na powtarzane dawki.
Najczęściej wynika to z adaptacji organizmu: zmniejszenia wrażliwości receptorów, zmian w sygnalizacji wewnątrzkomórkowej albo spadku dostępności mediatora odpowiedzialnego za efekt. Gdy dzieje się to szybko (po kilku dawkach w krótkim czasie), mówimy o tachyfilaksji.
Oba zjawiska oznaczają spadek odpowiedzi na lek, ale tachyfilaksja rozwija się szybko, często po kilku kolejnych dawkach podanych w krótkim czasie. Tolerancja zwykle narasta wolniej, przy dłuższym stosowaniu. Na egzaminie wskazówką jest tempo: "z dawki na dawkę" sugeruje tachyfilaksję.
Zwykle nie. Synergizm dotyczy działania łącznego co najmniej dwóch czynników, które razem dają większy efekt. "Coraz słabsze działanie po kolejnych dawkach" nie opisuje wzmocnienia, tylko osłabienie odpowiedzi. W takim przypadku najpierw rozważa się tachyfilaksję lub tolerancję.
Antagonizm to osłabienie działania jednego leku przez drugi lek lub przez mechanizm o działaniu przeciwnym (np. blokowanie receptora). W pytaniach testowych antagonizm zwykle wymaga informacji o dwóch substancjach albo o "odwróceniu" działania. Sam spadek efektu po kolejnych dawkach jednego leku nie musi oznaczać antagonizmu.
Idiosynkrazja to nietypowa, osobnicza reakcja na lek, często nieprzewidywalna i nie wynikająca z typowego mechanizmu dawka–odpowiedź. Podejrzewa się ją, gdy reakcja jest jakościowo nietypowa (np. wyjątkowa nadwrażliwość lub paradoksalne działanie), a nie gdy efekt stopniowo słabnie po kolejnych dawkach.
Szukaj sformułowań: "po każdym następnym podaniu", "coraz słabszy efekt", "w krótkim czasie", "po kilku dawkach". To schemat charakterystyczny dla tachyfilaksji. Jeśli w treści pojawia się drugi lek osłabiający działanie, wtedy bardziej pasuje antagonizm lub interakcja.
Ciśnienie tętnicze jest łatwym do obserwacji parametrem klinicznym, a wiele leków może je szybko zmieniać. Dzięki temu w zadaniach można opisać "odpowiedź na dawkę" w sposób czytelny. Następnie sprawdza się, czy zdający rozpoznaje, czy to adaptacja (tachyfilaksja), czy interakcja (synergizm/antagonizm).
Gdy spadek działania wynika z błędu podania, nieprzestrzegania zaleceń, złego wchłaniania, niewłaściwego przechowywania preparatu albo z interakcji z innym lekiem. Jeśli w treści zadania pojawiają się takie podpowiedzi (np. drugi lek, zmiana drogi podania, długi czas terapii), wtedy tachyfilaksja może nie być najlepszym wyborem.
Najczęściej myli się "osłabienie efektu" z antagonizmem, mimo że antagonizm zwykle wymaga obecności drugiej substancji lub przeciwstawnego mechanizmu. Drugi błąd to wybór idiosynkrazji dla każdego nietypowego opisu. Pomaga analiza: czy opis dotyczy tempa zaniku efektu po dawkach, czy interakcji, czy wyjątkowej reakcji pacjenta.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 45% zdających egzamin. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Synergizm i antagonizm wymagają współdziałania co najmniej dwóch czynników, a idiosynkrazja jest nietypową reakcją osobniczą."

Materiały:

  • Podręcznik farmakologii (dział: farmakodynamika – tolerancja i tachyfilaksja)
  • Repetytorium z farmakologii dla kierunków medycznych (hasła: synergizm, antagonizm, idiosynkrazja)
  • Notatki z zajęć: interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne (porównanie pojęć)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego