Nadmierne krwawienia są sygnałem alarmowym, bo mogą świadczyć o zaburzeniach hemostazy lub o działaniu niepożądanym leków wpływających na krzepnięcie. W takiej sytuacji szczególnie niebezpieczne jest stosowanie leków przeciwzakrzepowych, ponieważ zmniejszają one zdolność tworzenia skrzepu i mogą nasilać krwawienie.
Odpowiedź "warfaryny sodowej" jest właściwa, ponieważ warfaryna jest antagonistą witaminy K i hamuje wytwarzanie zależnych od niej czynników krzepnięcia. Skutkiem może być wydłużenie krzepnięcia oraz wzrost skłonności do krwawień. Jeżeli pacjent już przyjmuje warfarynę i zgłasza nadmierne krwawienia, wymaga to pilnej konsultacji (ocena nasilenia krwawienia, wyników kontroli leczenia i potencjalnych interakcji), a nie samodzielnego kontynuowania lub modyfikacji dawki.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "kwas traneksamowy" jest lekiem przeciwkrwotocznym: hamuje fibrynolizę, czyli rozpuszczanie skrzepu. Bywa stosowany w wybranych krwawieniach, więc jego mechanizm nie polega na "rozrzedzaniu krwi".
- "etamsylat" również bywa stosowany pomocniczo w krwawieniach (działanie uszczelniające i wpływ na hemostazę pierwotną), więc nie jest typowym czynnikiem nasilającym krwawienie jak antykoagulant.
- "fitomenadion" (witamina K) uczestniczy w syntezie czynników krzepnięcia i jest wykorzystywany m.in. do odwracania działania antagonistów witaminy K. Z perspektywy krwawienia jest więc logicznie przeciwieństwem warfaryny.
W praktyce aptecznej ważne jest, by przy zgłoszeniu "nadmiernych krwawień" dopytać o leki przeciwzakrzepowe (także inne niż warfaryna), interakcje (np. z lekami przeciwbólowymi), choroby wątroby oraz objawy alarmowe. Następnie należy skierować pacjenta do lekarza, a w razie ciężkich objawów do pilnej pomocy medycznej.
