Stężenie procentowe (w ujęciu masowym) opisuje, jaki udział masy w całym produkcie stanowi substancja czynna. Można to ująć schematem:
stężenie % = (masa substancji czynnej / masa całkowita produktu) × 100%
W zadaniu lek ma początkowo 5% substancji czynnej. Następnie do końcowego produktu dodajesz dodatkowe 10 g substancji pomocniczej (czyli składnika bez substancji czynnej). To oznacza, że:
- licznik (masa substancji czynnej) się nie zmienia, bo nie dodano substancji czynnej,
- mianownik (masa całkowita) rośnie, bo doszła dodatkowa masa podłoża.
Gdy mianownik rośnie przy stałym liczniku, iloraz maleje. Zatem udział procentowy substancji czynnej w masie całkowitej spada, czyli stężenie spadnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Stężenie nie zmieni się" – byłoby prawdą tylko wtedy, gdybyś dodał proporcjonalnie także substancję czynną (albo usunął część produktu), aby zachować ten sam stosunek mas.
- "Stężenie wzrośnie" – wzrost stężenia wymaga zwiększenia ilości substancji czynnej względem całości (np. dosypania substancji czynnej lub odparowania rozpuszczalnika). Sam dodatek substancji pomocniczej działa odwrotnie.
- "Nie można określić bez dodatkowych informacji" – do policzenia konkretnej wartości liczbowej rzeczywiście potrzebna byłaby masa początkowa, ale pytanie wśród podanych opcji pozwala jednoznacznie określić kierunek zmiany. Ten kierunek jest zawsze taki sam: stężenie maleje.
W praktyce recepturowej taka sytuacja odpowiada typowemu "rozcieńczeniu" przez dodanie podłoża: dawka substancji czynnej w tej samej masie produktu końcowego będzie mniejsza.