Opis bibliograficzny ma przede wszystkim jednoznacznie identyfikować książkę, z którą pracujesz: jej autorstwo, tytuł, dane wydawnicze oraz konkretne wydanie. Wznowienie oznacza, że publikacja ukazała się ponownie jako kolejne wydanie/edycja (czasem z poprawkami, zmianą szaty graficznej, innym wydawcą lub innym numerem ISBN).
W praktyce informacja o wznowieniu jest istotna z dwóch powodów:
- dla użytkownika katalogu – aby odróżnić wydania tej samej książki (np. inne lata, inny wydawca, inny ISBN),
- dla poprawności informacji bibliograficznej – aby wskazać, że dane wydanie jest powiązane z wcześniejszym pierwodrukiem.
Dlatego poprawna odpowiedź wskazuje na potrzebę ujęcia informacji zarówno o pierwodruku, jak i o wznowieniu (w takim zakresie, jaki przewidują stosowane zasady opisu). Kluczowe jest, by opis nie "udawał" pierwodruku, jeśli w ręku masz wznowienie, oraz by nie pomijał faktu, że to wydanie ma swoją historię edytorską.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Tylko informacje o pierwodruku – prowadzi do mylnej identyfikacji egzemplarza: użytkownik może szukać innego roku wydania lub innego wydawcy niż w rzeczywistości.
- Tylko informacje o wznowieniu – pomija ważny kontekst bibliograficzny; w wielu praktykach katalogowania lub sporządzania bibliografii wskazanie pierwodruku pomaga rozpoznać, z jakiej wersji dzieła wywodzi się wznowienie.
- Żadne z powyższych – jest nieuzasadnione, bo opis bibliograficzny musi zawierać dane identyfikujące publikację; przy wznowieniu kwestia wydania jest właśnie jedną z kluczowych informacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz hasła typu "wydanie drugie", "wydanie poprawione", "wznowienie", zawsze pomyśl o tym, czy opis ma odróżnić konkretne wydanie od wcześniejszych oraz czy potrzebna jest informacja o pierwodruku, by poprawnie opisać relację między edycjami.
