W jadłospisie dla seniora z siedzącym trybem życia kluczowe jest przyjęcie energetyczności adekwatnej do wieku i niskiej aktywności. Z wiekiem zwykle spada podstawowa przemiana materii (m.in. przez mniejszą beztłuszczową masę ciała), a przy małej aktywności całkowite wydatki energetyczne są dodatkowo ograniczone. Dlatego typowy jadłospis dla tej grupy ma niższą kaloryczność niż jadłospis osoby dorosłej w średnim wieku lub osoby aktywnej.
Zgodnie z polskimi normami żywienia dla osób 65+ o niskiej aktywności (siedzący tryb życia, PAL około 1,4) orientacyjne wartości wynoszą w przybliżeniu: kobiety ok. 1500–1750 kcal/dobę oraz mężczyźni ok. 1700–2100 kcal/dobę. Ponieważ w pytaniu nie podano płci ani masy ciała, a użyto sformułowania "średnio", należy wybrać bezpieczny, uśredniony przedział obejmujący typowe wartości dla obu płci. Tę rolę spełnia zakres 1500–2000 kcal jako rozsądny punkt wyjścia do planowania menu, który później można dopasować do parametrów i stanu zdrowia konkretnej osoby.
Dlaczego pozostałe przedziały są nieprawidłowe? Zakres 2000–2500 kcal częściej pasuje do osób młodszych lub bardziej aktywnych; dla wielu seniorów o siedzącym trybie życia będzie zbyt wysoki i może sprzyjać dodatniemu bilansowi energii. Przedziały 2500–3000 kcal oraz 3000–3500 kcal są typowe raczej dla osób o dużej masie ciała lub wysokiej aktywności i w realiach "siedzącego trybu życia" u seniora są zwykle zawyżone.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu brak danych antropometrycznych, traktuj wynik jako orientacyjny zakres dla opisanej grupy (wiek + aktywność), a nie jako indywidualną kalkulację dla konkretnej osoby.
