Pomiar ciśnienia sprężania jest podstawową metodą oceny stanu mechanicznego silnika (szczelności układu: cylinder–tłok–pierścienie oraz zawory). Do tego celu stosuje się kompresometr, czyli zestaw z manometrem i przewodem oraz końcówką pomiarową dopasowaną do miejsca wkręcenia w silniku (w silniku ZI typowo w miejsce świecy zapłonowej).
Odpowiedź "ciśnienia sprężania silników z ZI." jest właściwa, ponieważ właśnie taki pomiar wykonuje się narzędziem z manometrem przeznaczonym do badania sprężania, a konstrukcja końcówki/adaptora (widoczna na rysunku) pozwala podłączyć przyrząd do komory spalania.
Odpowiedź "ciśnienia sprężania silników z ZS." może być myląca: sama idea pomiaru sprężania istnieje także w dieslach, jednak w praktyce stosuje się inne rozwiązania przyłączy (np. w miejsce świecy żarowej lub wtryskiwacza) i często inne zakresy/osprzęt. Jeśli na rysunku jest typowy adapter do świecy zapłonowej, wskazuje to na ZI.
Odpowiedź "luzów przekładni głównej." jest niepoprawna, bo luzy w przekładniach ocenia się metodami mechanicznymi (np. czujnikiem zegarowym, pomiarem przemieszczeń, oceną luzu w zazębieniu), a nie manometrem ciśnienia.
Odpowiedź "bicia tarcz hamulcowych." jest niepoprawna, ponieważ bicie tarczy mierzy się czujnikiem zegarowym na stojaku, obracając tarczę i odczytując odchyłkę, a nie przyrządem do pomiaru ciśnienia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się różne układy pojazdu (silnik/napęd/hamulce), najpierw rozpoznaj typ narzędzia: manometr i przewód wskazują na pomiar ciśnienia, a czujnik zegarowy na pomiar bicia lub luzów.
