Punkt równoważnikowy to moment miareczkowania, w którym liczba moli titranta dodanego do próbki jest stechiometrycznie równoważna liczbie moli oznaczanej substancji (np. H+ z kwasu). Dla układu mocny kwas + mocna zasada (np. HCl i NaOH) reakcja zobojętniania przebiega praktycznie całkowicie:
H+ + OH− → H2O
W punkcie równoważnikowym nie ma nadmiaru ani jonów H+, ani OH−. W roztworze pozostają przede wszystkim jony pochodzące od soli mocnego kwasu i mocnej zasady (np. Na+, Cl−). Taka sól w typowym ujęciu nie powoduje istotnej hydrolizy, więc o kwasowości roztworu decyduje głównie autodysocjacja wody. Skutkiem jest pH w przybliżeniu równe 7 (wartość "obojętna" w temperaturze odniesienia).
Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne w tym klasycznym modelu?
- "5" sugeruje środowisko kwaśne, typowe raczej dla punktu równoważnikowego przy miareczkowaniu mocnego kwasu słabą zasadą lub przy nadmiarze kwasu.
- "11" i "12" sugerują środowisko silnie zasadowe, charakterystyczne np. dla miareczkowania słabego kwasu mocną zasadą w punkcie równoważnikowym albo dla sytuacji po przekroczeniu punktu równoważnikowego, gdy w roztworze jest nadmiar OH−.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdzielaj punkt równoważnikowy (warunek stechiometryczny) od punktu końcowego (obserwowany sygnał, np. zmiana barwy wskaźnika). W praktyce laboratoryjnej pH w punkcie równoważnikowym może zależeć od warunków (np. temperatura, aktywność jonów), ale w zadaniach testowych dla mocny–mocny przyjmuje się pH ≈ 7.