Kierunek spadku terenu (nachylenia) określa się na podstawie rzędnych wysokościowych, czyli wartości wysokości przypisanych punktom na planie sytuacyjno-wysokościowym. Zasada jest prosta: spadek zawsze biegnie od punktu o większej wysokości do punktu o mniejszej wysokości. To odpowiada intuicji fizycznej – woda spływa w dół, czyli ku niższym rzędnym.
W tabeli podano:
- punkt A: 100 m
- punkt B: 120 m
Ponieważ 120 m > 100 m, punkt B jest położony wyżej niż punkt A (różnica wysokości wynosi 20 m). Zatem teren opada w kierunku od B do A, czyli poprawna odpowiedź to: "Z punktu B do punktu A".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Z punktu A do punktu B" – to opisuje kierunek wzniesienia (przechodzenie z 100 m na 120 m), a nie spadku.
- "Teren jest płaski" – teren byłby płaski tylko wtedy, gdyby rzędne były równe (np. 100 m i 100 m). Tu wartości są różne.
- "Nie można określić…" – do wskazania samego kierunku spadku wystarczy porównać wysokości. Odległość między punktami jest potrzebna dopiero do obliczania wartości spadku (np. w %), ale nie do określenia kierunku.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj regułę "większa liczba metrów = wyżej". Kierunek spadku jest zawsze w stronę mniejszej liczby.
