KWALIFIKACJA SPO1 - PAŹDZIERNIK 2013

To uzgodniony z osobą plan działań i form wsparcia w codziennym funkcjonowaniu.

Zawiera cele, zakres pomocy asystenta, sposoby komunikacji, ustalenia dotyczące bezpieczeństwa oraz to, jak będzie oceniany postęp i kiedy plan ma być aktualizowany.

Najczęściej obejmuje: problemy (trudności i bariery), potrzeby (co jest konieczne do realizacji celów) oraz możliwości (mocne strony, poziom samodzielności, zasoby osobiste).

Taki zakres ułatwia dobranie wsparcia "na miarę", a nie według schematu.

Stan zdrowia opisuje aspekt medyczny, ale nie pokazuje wprost, jak osoba funkcjonuje na co dzień.

Plan wsparcia dotyczy czynności i uczestnictwa: komunikacji, mobilności, samoobsługi, organizacji dnia czy kontaktów społecznych. Do tego potrzebna jest szersza diagnoza.

Tak, ale jako czynnik organizacyjny, a nie punkt wyjścia.

Finanse mogą wpływać na wybór usług i sprzętu, jednak najpierw trzeba ustalić potrzeby i możliwości osoby. Dopiero potem ocenia się, jakie rozwiązania są dostępne i jak je sfinansować.

Często dotyczą: samoobsługi (higiena, ubiór), mobilności, komunikacji, organizacji dnia, zakupów i spraw urzędowych, uczestnictwa w życiu społecznym.

Dobór obszarów powinien wynikać z rozmowy i diagnozy, a nie z założeń asystenta.

Gdy zmieniają się potrzeby, cele lub możliwości osoby (np. po hospitalizacji, zmianie miejsca zamieszkania, rozpoczęciu rehabilitacji, zmianie sytuacji rodzinnej).

W praktyce warto robić regularne przeglądy, aby plan nie był dokumentem "martwym", tylko narzędziem pracy.

Potrzeby dotyczą tego, co jest konieczne, aby osoba mogła funkcjonować i realizować cele (np. wsparcie w przemieszczaniu się).

Zasoby środowiska to skąd i jak można to wsparcie zorganizować (np. transport, placówki, usługi). Najpierw potrzeby, potem zasoby.

Najczęstsze błędy to: zawężenie diagnozy do zdrowia lub pieniędzy, pomijanie mocnych stron osoby, narzucanie celów przez asystenta oraz zbyt ogólne opisy ("pomoc w życiu").

Dobra diagnoza jest konkretna, wspólnie uzgodniona i odnosi się do codziennych sytuacji.

"Możliwości" to m.in. umiejętności, poziom samodzielności, strategie radzenia sobie, zainteresowania, motywacja oraz to, co osoba chce i może robić przy odpowiednim wsparciu.

Uwzględnianie możliwości chroni przed nadopiekuńczością i wspiera niezależność.

Ucz się rozróżniać: diagnozę osoby (problemy, potrzeby, możliwości) od diagnozy otoczenia (zasoby instytucji, środowisko) i od aspektów medycznych.

Na egzaminie szukaj odpowiedzi najszerszej, zorientowanej na osobę i jej funkcjonowanie.