Roztwór mianowany (o znanym, możliwie dokładnym stężeniu) sporządzany z odważki analitycznej wymaga spełnienia dwóch warunków: dokładnej masy substancji oraz dokładnej objętości końcowej. Masę zapewnia waga analityczna, natomiast objętość zapewnia szkło miarowe – w tym przypadku kolba miarowa.
Dlaczego poprawne jest "w kolbie miarowej."
Kolba miarowa ma pojedynczą kreskę (znak objętości) i jest wykonana oraz wzorcowana tak, aby po napełnieniu do kreski (przy określonej temperaturze odniesienia) uzyskać możliwie dokładną objętość. Dzięki temu stężenie obliczone jako masa/objętość jest wiarygodne. Dodatkowo kształt kolby ułatwia wymieszanie roztworu po doprowadzeniu do kreski.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe
- "w zlewce." Zlewka służy głównie do mieszania i orientacyjnego odmierzania objętości. Podziałka (jeśli występuje) ma charakter przybliżony, więc nie gwarantuje wymaganej dokładności stężenia roztworu mianowanego.
- "w kolbie stożkowej." Kolba stożkowa jest typowym naczyniem do miareczkowania (ułatwia mieszanie bez rozlewania), ale nie służy do ustawiania dokładnej objętości końcowej. Brak precyzyjnego znaku objętości powoduje zbyt dużą niepewność.
- "w cylindrze miarowym." Cylinder miarowy umożliwia odmierzanie objętości, jednak zazwyczaj z mniejszą dokładnością niż kolba miarowa. Przy roztworach mianowanych taki błąd objętościowy bezpośrednio przekłada się na błąd stężenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w treści pojawia się "odważka analityczna" i "roztwór mianowany", to w praktyce prawie zawsze chodzi o kolbę miarową (dokładna objętość). Pozostałe naczynia mogą być użyte pomocniczo (np. do rozpuszczania), ale nie do wyznaczenia objętości końcowej.
