Struktura macierzowa jest właściwym wyborem, gdy organizacja jest duża, ma wiele działów (np. produkcja, utrzymanie ruchu, jakość, logistyka, finanse) i jednocześnie potrzebuje intensywnej współpracy między nimi w ramach zadań realizowanych przez zespoły. Jej kluczową cechą jest to, że pracownicy mogą podlegać jednocześnie przełożonemu funkcjonalnemu (np. kierownikowi działu) oraz kierownikowi zadania/zespołu (często projektu). Dzięki temu możliwe jest:
- lepsze wykorzystanie specjalistów w wielu inicjatywach,
- sprawniejsza koordynacja prac między działami,
- tworzenie zespołów przekrojowych bez rozbijania struktury funkcjonalnej,
- łatwiejsze zarządzanie złożonymi zadaniami wymagającymi różnych kompetencji.
Odpowiedź "Struktura liniowo-sztabowa" bywa spotykana w większych firmach, ale jej istotą jest wsparcie kierownictwa przez komórki sztabowe (doradcze). Nie rozwiązuje ona tak dobrze potrzeby bieżącej współpracy przekrojowej zespołów, bo pozostaje w logice podporządkowania liniowego.
Odpowiedź "Struktura funkcjonalna" grupuje pracowników według funkcji (np. marketing, produkcja, finanse). Jest prosta i efektywna przy stabilnych, powtarzalnych procesach, lecz może utrudniać koordynację prac między działami, gdy pojawia się wiele zadań wymagających współdziałania różnych specjalistów.
Odpowiedź "Struktura hierarchiczna" (w sensie silnie pionowej zależności i wieloszczeblowego zarządzania) zapewnia klarowną podległość, ale w złożonej firmie może wydłużać przepływ informacji i decyzji. W praktyce nie odpowiada tak dobrze na wyzwanie pracy wielu zespołów, które muszą działać równolegle w poprzek działów.
Na egzaminie warto kojarzyć: gdy w opisie pojawiają się wiele działów oraz zespoły pracujące przekrojowo i potrzeba łączenia kompetencji, to najczęściej wskazuje to na macierz.
