Prędkość ruchu tłoczyska w siłowniku jest silnie związana z natężeniem przepływu czynnika roboczego doprowadzanego do komory, która w danej chwili wykonuje pracę (powoduje wysuw albo wsuw). Jeżeli w torze przepływu zastosuje się element dławiący, to wprowadza on dodatkowy opór przepływu i ogranicza ilość czynnika, która może przepłynąć w jednostce czasu. Skutkiem praktycznym jest spadek prędkości ruchu elementu wykonawczego.
Odpowiedź "wysuwanie z dławieniem na wlocie" opisuje sytuację, w której podczas fazy wysuwu ograniczony jest dopływ czynnika do komory zasilanej w trakcie wysuwania. Ponieważ do komory napływa mniej czynnika w czasie, tłok przemieszcza się wolniej, a więc ruch tłoczyska jest spowolniony właśnie w fazie wysuwania.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ łączą spowolnienie z inną fazą lub innym miejscem dławienia:
- "wsuwania z dławieniem na wylocie" – dotyczy innej fazy (wsuw), a dławienie na wylocie odnosi się do ograniczania odpływu z komory opróżnianej w danej fazie.
- "wsuwania z dławieniem na wlocie" – wskazuje wsuw zamiast wysuwu; nawet jeśli dławienie jest na wlocie, spowolnienie dotyczy tej fazy, dla której ograniczono dopływ.
- "wysuwanie z dławieniem na wylocie" – opisuje dławienie w innym miejscu (odpływ), co jest inną konfiguracją regulacji przepływu niż dławienie na wlocie.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: dławienie w torze zasilania (na wlocie) ogranicza dopływ i spowalnia ruch w tej fazie, dla której ten dopływ jest kluczowy. Aby poprawnie rozwiązywać podobne zadania, zawsze najpierw ustal, która komora siłownika jest zasilana podczas wysuwu, a która podczas wsuwu, a dopiero potem analizuj, czy dławienie jest na wlocie czy na wylocie.
