Rozpoznanie obrabiarki na rysunku warto oprzeć na rodzaju ruchu głównego i najbardziej charakterystycznych elementach konstrukcyjnych.
Odpowiedź "strugarkę." jest właściwa, gdy przedstawiona maszyna jest przeznaczona do obróbki powierzchni płaskich i prowadzi obróbkę ruchem posuwowo-zwrotnym (najczęściej porusza się stół z detalem albo narzędzie). Strugarki kojarzą się z długim stołem/łoŜem i mechanizmem realizującym skok roboczy oraz powrotny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowej strugarki:
- "frezarkę." – frezarka jest rozpoznawalna po obracającym się narzędziu (frez) osadzonym na wrzecionie. Jeżeli na rysunku nie widać układu typowego dla frezowania (wrzeciono z narzędziem obrotowym jako ruch główny), wybór frezarki jest błędny.
- "wiertarkę." – wiertarka (zwłaszcza stołowa/słupowa) ma wyraźny układ: kolumna, głowica z wrzecionem i uchwytem wiertarskim oraz stół do podparcia. Jej podstawowym zadaniem jest wykonywanie otworów, a nie długich płaszczyzn ruchem zwrotnym.
- "dłutownicę." – dłutownica wykonuje obróbkę również ruchem posuwowo-zwrotnym, ale najczęściej pionowym ruchem suwaka (narzędzia). Jest używana m.in. do rowków/wpustów i kształtów wewnętrznych; jej sylwetka i układ roboczy różnią się od strugarki, w której często dominuje długi stół i poziomy charakter obróbki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz do wyboru kilka obrabiarek, najpierw ustal, czy ruch główny narzędzia jest obrotowy (frezarka/wiertarka), czy prostoliniowy zwrotny (strugarka/dłutownica), a dopiero potem rozstrzygaj kierunek i element wykonujący ruch.
