Łubin żółty jest rośliną motylkowatą, a charakterystyczną cechą wielu motylkowatych jest zdolność do współpracy (symbiozy) z bakteriami brodawkowymi bytującymi w brodawkach na korzeniach. W takiej relacji bakterie mogą wiązać azot atmosferyczny i udostępniać go roślinie w formach przyswajalnych. Z punktu widzenia praktyki nawożenia oznacza to, że przy uprawie łubinu można często ograniczyć nawożenie azotowe, a w niektórych warunkach nawet z niego zrezygnować, jeśli symbioza działa prawidłowo.
Odpowiedź "azotem." jest poprawna, bo to właśnie azot jest składnikiem, którego część zapotrzebowania może zostać pokryta dzięki biologicznemu wiązaniu. To nie oznacza jednak, że roślina "sama wytworzy" wszystkie inne składniki pokarmowe. Fosfor i potas nie są wiązane z atmosfery; ich dostępność zależy głównie od zasobności gleby, pH, wilgotności oraz gospodarki nawozowej.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "potasem." – potas odpowiada m.in. za gospodarkę wodną i odporność, ale roślina nie ma mechanizmu analogicznego do brodawek, który zastąpiłby pobranie potasu z gleby.
- "fosforem." – fosfor jest kluczowy dla energii i rozwoju systemu korzeniowego, lecz jego niedoborów nie kompensuje symbioza brodawkowa; fosfor musi pochodzić z gleby lub nawożenia.
- "fosforem i potasem." – to uogólnienie bywa kuszące, ale nieprawdziwe: ograniczenie dotyczy przede wszystkim azotu, nie łącznie P i K.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się motylkowate i brodawki korzeniowe, w pierwszej kolejności myśl o azocie i biologicznym wiązaniu N, a dopiero potem analizuj warunki, w których potrzebne są fosfor i potas.
