KWALIFIKACJA BUD13 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 6.
Rysunki przekrojów poprzecznych, które wykonuje się co najmniej raz na 50 m długości drogi, przeznaczone są między innymi do obliczenia
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Przekroje poprzeczne wykonywane w kolejnych pikietach (np. co 50 m) służą do wyznaczania pól powierzchni wykopu i nasypu. Porównując pola na sąsiednich przekrojach i znając odległość między nimi, można obliczyć objętość robót ziemnych na danym odcinku drogi. Pozostałe odpowiedzi dotyczą ewidencji czasu pracy lub hydrauliki rowu, a nie kubatury.

Pełne wyjaśnienie:

Rysunki przekrojów poprzecznych drogi przedstawiają kształt terenu i projektowany kształt korpusu drogowego w danym miejscu trasy (w danej pikiecie). Takie przekroje wykonuje się w regularnych odstępach, aby można było ilościować roboty.

Dlaczego właściwe jest wskazanie objętości robót ziemnych? Z przekroju poprzecznego można odczytać geometrię wykopu lub nasypu i wyznaczyć pole powierzchni przekroju robót ziemnych. Gdy mamy dwa kolejne przekroje oraz odległość między nimi (np. 50 m), da się wyznaczyć objętość robót na odcinku metodą opartą o pola przekrojów (w praktyce stosuje się podejścia typu "średnie pole przekroju × długość odcinka", zależnie od przyjętej metody obliczeń).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "ilości roboczogodzin robotników" – roboczogodziny wynikają z norm pracy, organizacji robót i wydajności brygad. Przekrój poprzeczny nie jest bezpośrednim narzędziem do rozliczania czasu pracy ludzi, tylko do wyznaczenia ilości robót (kubatury).
  • "ilości maszynogodzin pracy sprzętu" – maszynogodziny także zależą od technologii, doboru maszyn i wydajności, a nie od samego rysunku przekroju. Przekroje mogą pośrednio wpływać na dobór sprzętu (bo pokazują skalę robót), ale nie służą do bezpośredniego obliczania czasu pracy maszyn.
  • "wielkości przepływu wody w rowie" – przepływ to zagadnienie hydrauliki/odwodnienia. Nawet jeśli na przekroju widać rów, to obliczenie przepływu wymaga danych hydraulicznych (spadek, chropowatość, warunki przepływu), a nie samej informacji, że przekrój wykonano co określoną odległość.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się przekroje poprzeczne wykonywane w odstępach na trasie, najczęściej chodzi o ilościowanie robót ziemnych (kubaturę) lub bilans wykop–nasyp.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Przekrój poprzeczny drogi to rysunek przedstawiający kształt terenu i elementów drogi w danym miejscu trasy (np. w pikiecie). Pokazuje m.in. szerokości, rzędne, skarpy, rowy i warstwy, dzięki czemu można ocenić geometrię i ilościować roboty.
Z przekroju wyznacza się pole powierzchni wykopu lub nasypu. Mając pola na kolejnych przekrojach oraz odległość między nimi, oblicza się objętość robót na odcinku (w praktyce stosuje się metodę opartą o pola przekrojów). To podstawowy sposób ilościowania kubatur.
Kubatura jest wielkością przestrzenną, więc do jej wyznaczenia potrzebujesz informacji wzdłuż trasy. Pojedynczy przekrój daje "wycinek" w jednym miejscu, czyli pole. Dopiero zestaw przekrojów w odstępach pozwala przeliczyć pola na objętość dla odcinka.
Nie bezpośrednio. Roboczogodziny wynikają z norm, wydajności, technologii, liczby pracowników i organizacji robót. Przekroje dostarczają głównie informacji o ilości robót (np. kubaturze), a dopiero z ilości robót i norm można pośrednio szacować czas pracy.
Same przekroje nie wyznaczają maszynogodzin. Mogą jednak pomóc oszacować zakres robót (kubaturę), a potem – po dobraniu maszyn i przyjęciu wydajności – policzyć przewidywany czas pracy sprzętu. To jest etap planowania, nie funkcja samego rysunku.
Przepływ wody dotyczy obliczeń hydraulicznych odwodnienia (spadki, chropowatość, warunki przepływu). Przekroje poprzeczne drogi wykonywane w pikietażu są przede wszystkim narzędziem do geometrii i ilościowania robót ziemnych, a nie do wyznaczania natężenia przepływu.
Kluczowe są rzędne (wysokości), szerokości i kształt korpusu drogi: wykop, nasyp, skarpy, dno koryta, pobocza oraz ewentualne rowy. Te elementy decydują o polu przekroju robót ziemnych, a więc o późniejszej objętości do wykonania lub wywozu.
Częste pomyłki to mylenie strony przekroju (lewa/prawa), nieuwzględnienie nachylenia skarp, odczytanie niewłaściwych rzędnych oraz traktowanie przekroju jako "rysunku poglądowego", bez liczenia pola. Na egzaminie warto zawsze łączyć przekrój z ilościowaniem robót.
Częstsze przekroje wykonuje się tam, gdzie geometria szybko się zmienia: na łukach pionowych, przy zmiennych spadkach, w rejonie skrzyżowań, przepustów, zjazdów, skarp o dużych różnicach wysokości lub w miejscach skomplikowanych robót ziemnych. Chodzi o dokładniejsze ilościowanie.
Ćwicz rozpoznawanie elementów przekroju (wykop, nasyp, skarpa, rów) oraz sens stosowania przekrojów w pikietażu. Naucz się, że przekrój → pole, a ciąg przekrojów → objętość robót ziemnych. Pomagają krótkie zadania z wyznaczaniem pól i kubatur na odcinkach.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 49% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że przekroje poprzeczne wykonywane w kolejnych pikietach (np. co 50 m) służą do wyznaczania pól powierzchni wykopu i nasypu.

Materiały:

  • Podręczniki/opracowania z robót ziemnych w budownictwie drogowym (rozdziały: przekroje, kubatura, bilans mas)
  • Materiały szkoleniowe z czytania dokumentacji projektowej dróg (profil podłużny i przekroje poprzeczne)
  • Zestawy zadań z obliczania objętości robót ziemnych metodą średnich pól przekrojów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego