Układ przedstawiony jako połączenie bramek logicznych może realizować zarówno funkcje kombinacyjne (wyjście zależy wyłącznie od aktualnych wejść), jak i sekwencyjne (wyjście zależy także od stanu zapamiętanego). Przerzutnik (lub zatrzask) jest klasycznym przykładem układu sekwencyjnego: ma zdolność podtrzymania stanu na wyjściu dzięki zastosowaniu sprzężenia zwrotnego pomiędzy bramkami.
Dlatego odpowiedź "przerzutnik." jest właściwa, gdy schemat zawiera charakterystyczne cechy elementu pamięci, np. wzajemne powiązania wyjść z wejściami (pętla), które stabilizują jeden z dwóch stanów logicznych. W praktyce często spotyka się realizacje oparte o parę bramek NAND lub NOR, tworzące komórkę pamięci typu RS, z której wywodzą się inne przerzutniki.
- "multiplekser." jest układem kombinacyjnym wybierającym jedno z wielu wejść na podstawie linii adresowych/sterujących. Nie wymaga pamiętania stanu; typowo nie ma pętli sprzężenia zwrotnego jako istoty działania.
- "sumator." (np. półsumator/pełny sumator) także jest kombinacyjny: realizuje dodawanie bitów i generuje sumę oraz przeniesienie. Może składać się z wielu bramek, ale sam z siebie nie przechowuje informacji w czasie.
- "kontroler przerwań." to złożony blok funkcjonalny spotykany w systemach mikroprocesorowych; nie identyfikuje się go jako prostego, pojedynczego układu z kilku bramek na schemacie edukacyjnym tego typu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w schemacie bramek widzisz pętlę (wyjście wraca na wejście) i dwa stabilne stany, myśl o układzie pamięci (przerzutnik/zatrzask). Gdy układ ma tylko "przepływ do przodu" od wejść do wyjść, częściej będzie to układ kombinacyjny (np. sumator lub multiplekser).
