Prawidłowa odpowiedź: eutrofizacja.
Eutrofizacja jest zjawiskiem polegającym na nadmiernym wzbogaceniu wód (zwłaszcza powierzchniowych) w związki odżywcze, głównie biogeny. W praktyce prowadzi to do wzrostu produkcji pierwotnej, czyli intensywnego rozwoju glonów i innych organizmów fitoplanktonowych. Typowym objawem są masowe zakwity, które pogarszają przejrzystość wody i zmieniają warunki życia wielu organizmów.
W czasie zakwitu część biomasy obumiera, opada i ulega rozkładowi. Rozkład (dekompozycja) materii organicznej przez bakterie i inne mikroorganizmy wiąże się z dużym zapotrzebowaniem na tlen. Gdy zużycie tlenu przewyższa jego dopływ i produkcję, pojawia się deficyt tlenowy. W takich warunkach procesy tlenowe są ograniczane, a rośnie udział procesów beztlenowych, co dodatkowo pogarsza jakość wody (np. przez powstawanie niepożądanych produktów rozkładu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Dystrofizacja dotyczy innego typu przekształceń wód (związanych m.in. z dużą ilością substancji humusowych i specyficzną barwą/warunkami), więc nie opisuje typowego mechanizmu: biogeny → zakwit → rozkład biomasy → deficyt tlenu.
- Dysymilacja to ogólne pojęcie z fizjologii/biochemii, odnoszące się do procesów rozkładu związków w organizmach, a nie nazwa zjawiska ekologicznego w skali zbiornika wodnego.
- Asymilacja to proces syntezy (budowania) związków, np. w fotosyntezie. Sam termin nie opisuje zjawiska degradacji jakości wody i deficytu tlenowego na skutek nadmiaru biogenów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się jednocześnie: zakwit fitoplanktonu, dużo materii organicznej i spadek tlenu, najczęściej chodzi o eutrofizację i jej konsekwencje tlenowe.
