Zadanie sprawdza dwie umiejętności: odczyt danych z wykresu oraz obliczenie różnicy między dwiema wartościami stężenia SO2 w warstwie przyziemnej powietrza dla dwóch wysokości komina.
Najpierw należy poprawnie zlokalizować na osi poziomej wysokości 150 m i 300 m. Dla każdej z tych wysokości odczytuje się odpowiadającą jej wartość 30‑minutowego stężenia SO2 na osi stężeń. Kluczowe jest zachowanie spójności jednostek (w zadaniu podano ug/m3) oraz upewnienie się, że odczyt dotyczy właściwej krzywej/serii danych pokazanej na wykresie.
Następnie wykonuje się obliczenie: spadek = stężenie(150 m) − stężenie(300 m). Ponieważ pytanie brzmi "o jaką wartość zmniejsza się stężenie", interesuje nas właśnie różnica (a nie samo stężenie dla jednej wysokości). Z wykresu wynika, że różnica ta wynosi 168 ug/m3, dlatego taka odpowiedź jest poprawna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Każda z nich odpowiada typowym pomyłkom:
- Wartości zbyt duże lub zbyt małe mogą wynikać z odczytu z niewłaściwej podziałki osi lub pomylenia punktów 150 m i 300 m.
- Częstym błędem jest także odjęcie w odwrotnej kolejności (stężenie(300 m) − stężenie(150 m)) lub wpisanie jednej z odczytanych wartości zamiast różnicy.
- Inna pułapka to "dopasowanie" wyniku do najbliższej liczby z odpowiedzi bez ponownego sprawdzenia odczytu obu punktów na wykresie.
W praktyce (w pracy technika ochrony środowiska) podobny sposób interpretacji danych jest wykorzystywany przy analizie wyników pomiarów i prezentacji zależności w raportach środowiskowych. Dlatego na egzaminie warto wyrobić nawyk: odczyt punktu 1 → odczyt punktu 2 → dopiero potem obliczenie różnicy i kontrola jednostek.
