W spisie zdawczo-odbiorczym kluczowe jest zachowanie układu systematycznego dokumentacji, który wynika z wykazu akt. Dlatego teczki w spisie układa się według symboli klasyfikacyjnych (a w praktyce często także w obrębie symbolu – według kolejnych teczek/jednostek w danej klasie). Taki układ odzwierciedla porządek rzeczowy przyjęty w jednostce i ułatwia zarówno weryfikację przekazania, jak i późniejsze wyszukiwanie.
Odpowiedź "numerów spisów zdawczo-odbiorczych" jest nieprawidłowa, ponieważ numer spisu identyfikuje dokument ewidencyjny (sam spis), a nie porządkuje jego zawartości. Można mieć wiele spisów, ale w każdym z nich pozycje powinny być ułożone logicznie według klasyfikacji, a nie według metadanych spisu.
Odpowiedź "liczby dziennika obowiązującego w jednostce" jest myląca, bo dzienniki (np. kancelaryjne/rejestry wpływów) służą innemu etapowi obiegu dokumentów. To ewidencja bieżąca, która nie stanowi właściwego kryterium systematyzacji teczek w spisie przekazania.
Odpowiedź "dat wpływu dokumentów do archiwum" także nie jest właściwa jako podstawowy układ spisu. Chronologia może występować pomocniczo w niektórych zestawieniach, ale spis zdawczo-odbiorczy ma przede wszystkim zachować porządek wynikający z klasyfikacji z wykazu akt, aby utrzymać spójność układu rzeczowego i zapewnić jednoznaczne odniesienie do struktury dokumentacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "wykaz akt", "symbol klasyfikacyjny" lub "klasyfikacja", to zwykle chodzi o porządkowanie według układu rzeczowego, a nie według rejestrów kancelaryjnych czy dat.
