Środki ewidencyjno-informacyjne w archiwum zakładowym to pomoce, które opisują, porządkują i umożliwiają odnalezienie dokumentacji (np. spisy, wykazy, zestawienia). Ich rola polega na zapewnieniu trwałej informacji o tym, co zostało wytworzone i przechowane oraz jak to odszukać w przyszłości.
Kategoria archiwalna "A" oznacza dokumentację o trwałej wartości (materiały archiwalne), przeznaczoną do wieczystego przechowywania. W praktyce archiwalnej przyjmuje się, że podstawowe pomoce ewidencyjno-informacyjne powinny zachować ciągłość i wiarygodność opisu zasobu, dlatego kwalifikowanie ich do kategorii "A" jest merytorycznie uzasadnione.
Odpowiedzi z grupy "B" (np. "B5", "B10") oznaczają dokumentację niearchiwalną z określonym okresem przechowywania liczonym w latach, po którym może nastąpić brakowanie. Takie oznaczenia są typowe dla akt spraw i innych grup dokumentacji o ograniczonej przydatności, ale nie pasują do roli podstawowych pomocy ewidencyjnych, które mają wspierać wyszukiwanie informacji także po wielu latach.
Oznaczenie "BE50" sugeruje dodatkową kwalifikację z długim okresem przechowywania i oceną przed brakowaniem, co może występować w specyficznych przypadkach akt, ale w tym ujęciu nie jest właściwym standardowym wyborem dla środków ewidencyjno-informacyjnych archiwum zakładowego. Na egzaminie warto pamiętać: gdy dokument służy do stałej identyfikacji i kontroli zasobu, częściej kwalifikuje się go jako "A", a nie jako "B" z terminem lat.
