KWALIFIKACJA MOD11 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 39.
Stanowisko brakarza wyrobów gotowych powinno być wyposażone w manekin lub wieszaki oraz między innymi
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stanowisko brakarza wyrobów gotowych służy do oceny jakości, lokalizacji wad i sprawdzenia zgodności wymiarów.
Dlatego potrzebne są przybory do oznaczania braków (kolorowe znaczki), oględzin detali (lupa tkacka) oraz kontroli pomiarowej (miara krawiecka), a nie typowe narzędzia szycia czy krojenia.

Pełne wyjaśnienie:

Brakarz wyrobów gotowych wykonuje końcową kontrolę jakości odzieży: ocenia wygląd, wykończenie, kompletność, wykrywa wady (np. zaciągnięcia, nierówne szwy, uszkodzenia materiału), a także sprawdza wybrane wymiary kontrolne. Stanowisko pracy musi więc umożliwiać oględziny wyrobu w prawidłowym ułożeniu (np. na manekinie lub wieszakach) oraz szybkie oznaczanie i dokumentowanie usterek.

Odpowiedź "kolorowe znaczki, lupę tkacką, miarę krawiecką" pasuje do tych zadań:

  • Kolorowe znaczki ułatwiają oznaczanie miejsc wad i rozróżnianie rodzaju niezgodności (np. do ponownej poprawki lub do brakowania).
  • Lupa tkacka pozwala dokładnie obejrzeć strukturę tkaniny/dzianiny i detale (np. splot, nitki, mikrouszkodzenia, jakość ściegu), co bywa trudne gołym okiem.
  • Miara krawiecka służy do sprawdzenia długości i obwodów zgodnie z wymaganiami rozmiarówki lub dokumentacji technicznej.

Pozostałe propozycje są mniej trafne, bo dotyczą głównie czynności wytwórczych lub pomocniczych, a nie kontroli gotowego wyrobu:

  • "Radełko, szpilki, mydełko krawieckie" to typowe przybory do krojenia/trasowania i upinania elementów podczas szycia, nie do oceny jakości gotowego produktu.
  • "Kreda krawiecka, linijka, prasulec" kojarzy się z przygotowaniem i obróbką w trakcie produkcji (trasowanie, pomoc przy prasowaniu). W kontroli końcowej priorytetem jest identyfikacja wad i pomiar, a nie prace prasowalnicze.
  • "Nożyczki, igłę do szycia ręcznego, przybory do pisania" zawiera narzędzia naprawcze i biurowe; choć notowanie bywa potrzebne, zestaw nie zawiera kluczowych narzędzi do oględzin i jednoznacznego oznaczania wad na wyrobie.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy brakarza, szukaj narzędzi do oceny, oznaczania i pomiaru, a nie do typowego szycia, krojenia czy technologicznego wykańczania.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Brakarz ocenia jakość gotowej odzieży przed przekazaniem do magazynu lub wysyłki. Sprawdza wygląd, zgodność wykonania, wykrywa wady (materiału i szycia) oraz w razie potrzeby kontroluje wymiary. Wyniki kontroli zwykle oznacza i kwalifikuje wyrób do poprawy lub brakowania.
Miara krawiecka umożliwia szybkie sprawdzenie długości i obwodów gotowego wyrobu (np. rękawa, nogawki, pasa) względem wymagań rozmiarowych. Kontrola wymiarów pomaga wykryć odchylenia po szyciu i prasowaniu oraz zapobiega wysyłce wyrobów niezgodnych z dokumentacją.
Lupa tkacka ułatwia wykrycie drobnych wad materiału i wykonania, których nie widać z daleka: uszkodzeń przędzy, zaciągnięć, nierówności splotu, drobnych zabrudzeń czy defektów ściegu. Dzięki powiększeniu ocena jest bardziej obiektywna i powtarzalna.
To proste znaczniki (np. etykietki, naklejki, klipsy) służące do zaznaczenia miejsca wady i/lub rodzaju niezgodności. Pomagają osobie poprawiającej wyrób szybko znaleźć problem oraz ograniczają ryzyko pominięcia usterki. Ważne, by oznaczenia były czytelne i nie niszczyły materiału.
Zwykle nie są to podstawowe narzędzia kontroli końcowej. Brakarz przede wszystkim ocenia, mierzy i oznacza wady. Nożyczki i igła mogą pojawić się pomocniczo, ale nie zastąpią narzędzi do oględzin i znakowania usterek. W testach najczęściej wybiera się zestaw stricte kontrolny.
Narzędzia kontroli jakości służą do oględzin (np. lupa), pomiaru (miara) i oznaczania wad (znaczniki). Narzędzia produkcyjne wspierają wytwarzanie: krojenie, trasowanie, szycie (np. mydełko, radełko, szpilki, igły). Wybieraj to, co pomaga ocenić gotowy wyrób.
Gdy ważna jest ocena ułożenia i wyglądu odzieży w pozycji zbliżonej do użytkowej: symetria, linia szwów, układ kołnierza, klap, rękawów czy spódnicy. Manekin i wieszak ułatwiają też dostęp wzrokowy do całej sylwetki wyrobu i przyspieszają kontrolę serii.
Częste błędy to pobieżne oględziny (pomijanie drobnych defektów), brak kontroli wymiarów lub mierzenie w niewłaściwych punktach, a także nieczytelne oznaczanie usterek. Zdarza się też mylenie wady materiału z błędem szycia. Pomaga praca według listy kontrolnej i stałe warunki oświetlenia.
Kreda i linijka kojarzą się z trasowaniem i przygotowaniem elementów do szycia, czyli etapem produkcji. W kontroli końcowej ważniejsze są narzędzia do oględzin, pomiaru elastycznego i jednoznacznego oznaczania wad. Jeśli w pytaniu trzeba wybrać jeden zestaw, zwykle wygrywa ten "kontrolny", nie "krawiecki".
Ucz się przez skojarzenie funkcji stanowiska: ocena + pomiar + oznaczanie. Przećwicz rozpoznawanie narzędzi (lupa, miara, znaczniki) i oddziel je od przyborów do szycia/krojenia. Pomaga też przejście przykładowej kontroli wyrobu gotowego według prostej listy kroków.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 67% zdających egzamin. średnie

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne szkoły/CKZ dotyczące kontroli jakości w konfekcji
  • Instrukcje stanowiskowe i karty kontroli jakości (wzory dokumentów zakładowych)
  • Podstawy towaroznawstwa włókienniczego i technologii odzieży (działy o wadach i kontroli wyrobów)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego