Gęstość mocy cieplnej (obciążenie powierzchniowe) informuje, ile watów przypada na 1 m² ogrzewanej powierzchni. W praktyce pomaga porównywać pomieszczenia oraz oceniać, czy dana powierzchnia grzewcza (np. podłoga) jest w stanie pokryć straty ciepła.
Stosujemy zależność:
q = P / A
gdzie:
- P – straty ciepła (moc), w W,
- A – powierzchnia, w m²,
- q – gęstość mocy, w W/m².
Wymiary pomieszczenia to 4 m i 6 m, więc pole powierzchni podłogi wynosi:
A = 4 · 6 = 24 m².
Następnie dzielimy straty ciepła przez powierzchnię:
qo = 1680 W / 24 m² = 70 W/m².
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Wartości rzędu 280 W/m² zwykle wynikają z pomyłki w polu (np. przyjęcia zbyt małej powierzchni). Natomiast 6720 W/m² i 40320 W/m² to liczby skrajnie zawyżone, typowe dla błędu mnożenia zamiast dzielenia lub wielokrotnego "przeniesienia" jednostek bez kontroli sensu fizycznego.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy jednostka końcowa jest W/m² i czy wynik ma sens liczbowy (to szybki test poprawności rachunku).