W opisie bibliograficznym dane o książce porządkuje się w strefach (obszarach), aby rekord był czytelny i porównywalny. Kluczowa jest kolejność tych stref: na początku podaje się informacje identyfikujące publikację w sposób podstawowy, a dopiero później dane uzupełniające.
Strefą rozpoczynającą opis bibliograficzny pierwszego stopnia szczegółowości jest strefa tytułu i oznaczenia odpowiedzialności. W praktyce obejmuje ona tytuł (wraz z ewentualnym podtytułem) oraz wskazanie odpowiedzialności, czyli najczęściej autora, współautorów, redaktora, tłumacza lub instytucji odpowiedzialnej za powstanie treści. To właśnie te elementy są pierwszym "kluczem" do rozpoznania, czy chodzi o tę samą książkę, czy o inną pozycję o podobnym tytule.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Strefa opisu fizycznego (np. liczba stron, format, ilustracje) jest ważna, ale ma charakter uzupełniający. Służy raczej do opisu cech egzemplarza i wydania, więc nie otwiera opisu.
- Strefa serii pojawia się wtedy, gdy publikacja należy do serii wydawniczej. Nie każda książka ją ma, dlatego nie może stanowić strefy początkowej.
- Strefa numeru ISBN i sposobu nabycia zawiera identyfikator handlowy i informacje dystrybucyjne. To dane przydatne w księgarstwie, ale w strukturze opisu nie są elementem otwierającym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się zarówno elementy "tożsamości" książki (tytuł, odpowiedzialność), jak i elementy "parametrów" (opis fizyczny, ISBN), to na początek opisu wybiera się zwykle te pierwsze.
