DWDM (Dense Wavelength Division Multiplexing) to technika zwielokrotnienia stosowana w transmisji optycznej. Jej idea polega na tym, że w jednym włóknie jednocześnie przesyła się wiele niezależnych strumieni danych, z których każdy jest przenoszony na innej długości fali światła (innym kanale optycznym). Dzięki temu można znacząco zwiększyć pojemność łącza bez dokładania kolejnych włókien.
Dlaczego poprawne są tory światłowodowe?
DWDM działa na zjawiskach charakterystycznych dla optyki: źródła światła o określonych długościach fali, elementy selektywne widmowo oraz filtry/układy rozdzielające i sumujące kanały. To są typowe elementy toru światłowodowego i optycznych systemów transportowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Radiowych – w radiu kanały zwykle rozdziela się częstotliwościowo (FDM/OFDM) w zakresie fal elektromagnetycznych wykorzystywanych przez nadajniki i anteny, a nie jako kanały optyczne w światłowodzie. Skrót DWDM odnosi się do gęstego podziału długości fali światła w torze optycznym.
- Miedzianych symetrycznych – skrętka lub inne linie symetryczne przenoszą sygnały elektryczne; zwiększanie przepływności realizuje się innymi metodami (np. modulacje, pary, ekranowanie), a nie zwielokrotnieniem długości fali światła.
- Miedzianych współosiowych – przewód koncentryczny również jest medium elektrycznym. Stosuje się w nim inne techniki podziału pasma, ale nie DWDM rozumiane jako gęsty podział długości fali w torze światłowodowym.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą regułę: WDM/DWDM = optyka = światłowód. Jeśli w odpowiedziach pojawiają się tory miedziane lub radiowe, to są one typowymi dystraktorami sprawdzającymi, czy rozumiesz, że DWDM jest techniką stricte optyczną.
