W opisanej sytuacji pojawia się konflikt w grupie: część uczestników zgłasza agresję, a osoba wskazana zaprzecza i przerzuca winę na innych. Dla terapeuty kluczowe jest zebranie możliwie rzetelnych danych o zachowaniu w realnym przebiegu zajęć, bez efektu "poprawiania się" na skutek samej świadomości bycia obserwowanym.
Dlatego najbardziej adekwatna jest odpowiedź "ukrytą", rozumiana jako obserwacja prowadzona tak, aby uczestnik nie skupiał się na tym, że jest oceniany (np. terapeuta obserwuje w toku normalnych działań grupy). Taki sposób sprzyja uchwyceniu faktycznych reakcji, dynamiki konfliktu, wyzwalaczy agresji i sposobów eskalacji.
Odpowiedź "pośrednią" kojarzy się raczej z pozyskiwaniem informacji od innych osób lub z dokumentów (np. relacje świadków), co już miało miejsce, ale samo w sobie nie rozstrzyga rozbieżności. Odpowiedź "kontrolowaną" sugeruje warunki kontrolowane/eksperymentalne, które w warsztacie mogą być trudne do uzasadnienia i mogą zniekształcać zachowanie. Odpowiedź "standaryzowaną" odnosi się do obserwacji według ścisłej procedury/narzędzia; standaryzacja może wspierać porządek notatek, ale nie jest tu sednem problemu (kluczowa jest niejawność, aby ograniczyć zachowania obronne).
W praktyce terapeuta po obserwacji powinien nadal zadbać o bezpieczeństwo grupy, udokumentować spostrzeżenia i dobrać dalsze działania (rozmowa indywidualna, ustalenia z zespołem, plan wsparcia), jednak samo pytanie sprawdza przede wszystkim dobór rodzaju obserwacji w sytuacji zaprzeczania i skarg.
