Oznaczenie rezystora na schemacie jako 3R3 to standardowy zapis, w którym litera R pełni rolę separatora dziesiętnego. Taki zapis oznacza 3,3 Ω. Przy tolerancji ±10% dopuszczalny zakres rezystancji wynosi 3,3 Ω · (1 ± 0,10), czyli 2,97–3,63 Ω.
Jeśli trzeba tymczasowo zastąpić uszkodzony rezystor (np. na czas sprawdzenia działania naprawionego panelu sterowania klimatyzacją), można użyć połączenia dwóch rezystorów, tak aby ich rezystancja zastępcza mieściła się w tym zakresie. Dla dwóch rezystorów połączonych równolegle obowiązuje wzór:
Rz = (R1 · R2) / (R1 + R2). Gdy rezystory są identyczne, wynik upraszcza się do Rz = R/2.
Dla dwóch rezystorów 6,8 Ω połączonych równolegle otrzymujemy:
Rz = 6,8 Ω / 2 = 3,4 Ω. Wartość 3,4 Ω mieści się w zakresie 2,97–3,63 Ω, więc taki zamiennik spełnia wymaganie wartościowe. Dodatkowo, połączenie równoległe rozkłada obciążenie mocy na dwa elementy, co bywa korzystne podczas testu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 1,6 kΩ szeregowo: połączenie szeregowe zwiększa rezystancję (sumuje wartości), a kΩ to 1000 Ω – wynik byłby o rzędy wielkości za duży względem 3,3 Ω.
- 1,6 Ω równolegle: połączenie równoległe daje wartość jeszcze mniejszą niż 1,6 Ω, więc wynik byłby zdecydowanie poniżej 2,97 Ω.
- 6,8 kΩ równolegle: nawet po "połowie" pozostają tysiące omów, więc wartość jest całkowicie niezgodna z wymaganym zakresem dla 3,3 Ω.
Na egzaminie zwracaj uwagę na jednostki (Ω vs kΩ), rodzaj połączenia oraz na to, że tolerancja definiuje przedział akceptowalnych wartości, a nie jedną liczbę.
