KWALIFIKACJA SPO2 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 7.
W celu zabezpieczenia przed odleżynami osoby, która doznała złamania kompresyjnego kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, ma paraplegię i nie ma samodzielnej mikcji, należy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Profilaktyka odleżyn u osoby unieruchomionej opiera się na odciążaniu tkanek i regularnym pozycjonowaniu.
Materac przeciwodleżynowy zmniejsza ucisk, ale nie zastępuje zmiany ułożenia. Interwał "co ok. 2 godziny" jest klasycznym schematem zapobiegającym długotrwałemu uciskowi w tych samych miejscach.

Pełne wyjaśnienie:

U osoby z paraplegią i ograniczoną możliwością zmiany pozycji głównym mechanizmem powstawania odleżyn jest długotrwały ucisk (często także tarcie i siły ścinające), który upośledza ukrwienie tkanek. Dlatego podstawą profilaktyki jest jednoczesne zastosowanie działań odciążających i organizacyjnych.

Odpowiedź "ułożyć ją na materacu przeciwodleżynowym i zmieniać pozycję ciała co 2 godziny" jest poprawna, ponieważ łączy dwa kluczowe elementy: (1) podłoże zmniejszające ucisk i (2) regularne pozycjonowanie ograniczające czas nieprzerwanego ucisku na te same okolice ciała. W praktyce opiekuńczej harmonogram zmiany pozycji bywa punktem wyjścia do planu pielęgnacji i jest łatwy do wdrożenia oraz kontroli.

Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:

  • "ułożyć ją na materacu przeciwodleżynowym, bez konieczności zmieniania pozycji ciała" – zakłada, że sam materac rozwiązuje problem. Nawet dobre podłoże nie eliminuje całkowicie ucisku i nie zastępuje odciążania poprzez zmianę ułożenia.
  • Odpowiedzi z "masażem klasycznym pleców i pośladków" – masaż nie jest standardową metodą zabezpieczenia przed odleżynami w miejscach narażonych na ucisk; może prowadzić do podrażnienia tkanek i odwraca uwagę od skuteczniejszych działań (pozycjonowanie, redukcja ucisku, obserwacja skóry).
  • Interwały "co 3–4 godziny" lub "co 12 godzin" są zbyt długie jako uniwersalne zalecenie dla osoby wysokiego ryzyka, bo wydłużają czas stałego ucisku.

W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: materac + regularne pozycjonowanie + kontrola skóry. W praktyce częstotliwość zmiany pozycji dobiera się do ryzyka i tolerancji skóry, ale w testach często pojawia się schemat około 2 godzin jako bezpieczny punkt odniesienia.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Odleżyny to uszkodzenia skóry i tkanek powstające głównie przez długotrwały ucisk, często z tarciem i siłami ścinającymi. U osoby leżącej ucisk na kość krzyżową, pośladki czy pięty utrudnia dopływ krwi, co prowadzi do niedokrwienia i martwicy tkanek.
Materac przeciwodleżynowy rozkłada nacisk ciała na większą powierzchnię i zmniejsza punktowy ucisk w miejscach narażonych. Nie "leczy" sam z siebie, ale jest ważnym elementem profilaktyki, bo ogranicza przeciążenie tkanek podczas leżenia.
Nawet najlepszy materac nie usuwa całkowicie ucisku ani sił ścinających. Zmiana pozycji odciąża inne okolice i skraca czas nieprzerwanego ucisku w tych samych punktach. Pozycjonowanie działa więc razem z materacem, a nie zamiast niego.
W wielu materiałach szkoleniowych spotyka się schemat "około co 2 godziny" jako bezpieczny punkt wyjścia. W praktyce częstotliwość dobiera się indywidualnie do ryzyka odleżyn, stanu skóry, komfortu pacjenta i rodzaju podłoża odciążającego.
Najczęściej zagrożone są okolice, gdzie kość leży blisko skóry: kość krzyżowa i pośladki, pięty, kostki, biodra, łopatki, łokcie oraz potylica. Ryzyko rośnie, gdy skóra jest wilgotna, a osoba nie może zmieniać pozycji samodzielnie.
Nie jest to podstawowa i zalecana metoda profilaktyki odleżyn. W miejscach narażonych na ucisk intensywny masaż może podrażniać tkanki. W profilaktyce ważniejsze są: odciążanie, regularne pozycjonowanie, higiena, kontrola skóry i ograniczanie wilgoci.
Najważniejsze jest odciążanie i unikanie "ciągnięcia" po prześcieradle, które nasila tarcie. Stosuje się techniki przetaczania, podkładanie poduszek/wałków i stabilizację pozycji. Po zmianie ułożenia warto sprawdzić komfort, ułożenie kończyn i stan skóry.
Typowe błędy to: zbyt rzadkie zmiany pozycji, przekonanie że sam materac wystarczy, brak regularnej kontroli skóry, wilgoć od potu lub moczu oraz niewłaściwe przesuwanie chorego po łóżku. Często pomija się też dokumentowanie i stały plan działań.
Trzeba odciążyć to miejsce (zmienić pozycję), ograniczyć ucisk i tarcie oraz obserwować, czy zaczerwienienie blednie po uciśnięciu. Jeśli zmiana się utrzymuje, narasta ból lub pojawia się uszkodzenie skóry, należy zgłosić to personelowi medycznemu.
Ucz się schematów: czynniki ryzyka, miejsca narażone, podstawowe działania (materac odciążający, pozycjonowanie, higiena, kontrola skóry, ograniczanie wilgoci). Trenuj rozpoznawanie odpowiedzi pozornie "opiekuńczych" (np. masaż), które nie zastępują odciążania.
info

Około 40% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Profilaktyka odleżyn u osoby unieruchomionej opiera się na odciążaniu tkanek i regularnym pozycjonowaniu.Materac przeciwodleżynowy zmniejsza ucisk, ale nie zastępuje zmiany ułożenia."

Źródła:

  • NPIAP/EPUAP/PPPIA: Prevention and Treatment of Pressure Ulcers/Injuries: Clinical Practice Guideline, 2019 edition (International Guideline), sections on repositioning and support surfaces
  • NICE Guideline CG179: Pressure ulcers: prevention and management, recommendations on repositioning and support surfaces, https://www.nice.org.uk/guidance/cg179 (accessed 2026-02-27)
  • StatPearls (NCBI Bookshelf): Pressure Ulcer, sections on prevention/repositioning, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/ (search: "StatPearls Pressure Ulcer") (accessed 2026-02-27)

Materiały:

  • Wytyczne kliniczne dotyczące profilaktyki i leczenia odleżyn (guidelines) dostępne publicznie
  • Podręczniki z pielęgniarstwa/opieki długoterminowej omawiające profilaktykę odleżyn
  • Materiały szkoleniowe placówek opiekuńczych o pozycjonowaniu i ocenie ryzyka odleżyn

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego