Silnik indukcyjny pierścieniowy (asynchroniczny z wirnikiem uzwojonym) ma wyprowadzone uzwojenie wirnika na pierścienie ślizgowe, dzięki czemu podczas rozruchu można dołączyć zewnętrzny układ oporów (rozrusznik w obwodzie wirnika). Kluczowa idea jest taka, że zwiększenie rezystancji w obwodzie wirnika w chwili rozruchu pozwala ograniczyć prąd oraz jednocześnie uzyskać korzystniejsze warunki wytwarzania momentu rozruchowego (w praktyce: łatwiejszy start ciężkiego napędu przy mniejszym "udarze" prądowym).
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "dopasować rozrusznik obwodu wirnika." Oznacza to dobranie typu i wartości oporów/styczników stopniujących tak, aby prąd rozruchowy był mniejszy, a rozruch stabilny. W typowej eksploatacji opory są następnie stopniowo zwierane/odłączane wraz ze wzrostem prędkości.
- Odpowiedź "zmienić kolejność faz w stojanie." jest błędna, ponieważ zmiana kolejności faz w zasilaniu stojana wpływa głównie na kierunek wirowania pola i kierunek obrotów, a nie jest podstawową metodą ograniczania prądu rozruchowego.
- Odpowiedź "zwiększyć obciążenie na wale." jest błędna: większe obciążenie wymaga większego momentu, a w rozruchu zwykle prowadzi do trudniejszego rozpędzania i może skutkować większym poborem prądu lub nawet brakiem rozruchu.
- Odpowiedź "przetoczyć pierścienie ślizgowe wirnika." dotyczy czynności utrzymaniowych (poprawa stanu powierzchni współpracy ze szczotkami), ale nie stanowi standardowej metody sterowania prądem rozruchowym w sprawnym układzie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "silnik pierścieniowy" i "rozruch", pierwszym skojarzeniem powinien być układ oporów w wirniku (rozrusznik wirnika), a nie działania po stronie stojana (kolejność faz) ani czynności mechaniczne.
