KWALIFIKACJA EKA3 - STYCZEŃ 2018

PYTANIE NR 22.
W ilu egzemplarzach należy sporządzić przewodnik kartkowy po zasobie akt?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W praktyce archiwalnej przewodnik kartkowy po zasobie sporządza się w trzech egzemplarzach: roboczym dla archiwum zakładowego, egzemplarzu dla właściwego archiwum państwowego do nadzoru oraz kopii zabezpieczającej na wypadek utraty danych.
Taki układ ułatwia aktualizację i gwarantuje ciągłość ewidencji.

Pełne wyjaśnienie:

Przewodnik kartkowy po zasobie akt to pomoc archiwalna, która ma dawać szybki ogląd całości (lub części) zasobu przechowywanego w danym archiwum. Jest sporządzany na luźnych kartach, dzięki czemu można go wygodnie aktualizować i uzupełniać wraz ze zmianami w zasobie.

Zgodnie z przyjętą praktyką archiwalną przewodnik kartkowy sporządza się w trzech egzemplarzach. Wynika to z różnych funkcji, jakie ma spełniać ta sama informacja o zasobie:

  • Egzemplarz roboczy pozostaje w archiwum zakładowym do bieżącego korzystania (wyszukiwanie, kontrola kompletności, dopisywanie zmian).
  • Egzemplarz dla władz archiwalnych (właściwego archiwum państwowego) wspiera nadzór archiwalny i umożliwia kontrolę stanu ewidencji.
  • Kopia zabezpieczająca chroni przed utratą danych ewidencyjnych w razie zniszczenia, zagubienia lub uszkodzenia jednego kompletu kart.

Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe? Wariant "w dwóch egzemplarzach" nie zapewnia pełnego rozdzielenia funkcji roboczej, nadzorczej i zabezpieczającej — w praktyce brakowałoby jednego z tych elementów. Warianty "w czterech" i "w pięciu egzemplarzach" sugerują nadmiarowe kopiowanie, które zwykle nie jest uzasadnione organizacyjnie i nie wynika z typowej metodyki opracowania pomocy archiwalnych; zwiększa nakład pracy, nie wnosząc proporcjonalnych korzyści w ewidencji.

Wskazówka egzaminacyjna: łatwo pomylić przewodnik kartkowy po zasobie z innymi narzędziami (np. inwentarzem kartkowym zespołu czy spisem zdawczo-odbiorczym). W pytaniu kluczowe jest słowo "po zasobie" — chodzi o orientację w całości zasobu i dlatego akcentuje się także nadzór i zabezpieczenie informacji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To pomoc archiwalna sporządzana na luźnych kartach, która opisuje i porządkuje informacje o całości (lub części) zasobu przechowywanego w archiwum. Ułatwia szybkie zorientowanie się, jakie materiały są w zasobie i jak są zorganizowane.
Ponieważ ta sama informacja o zasobie jest potrzebna do różnych celów: pracy bieżącej w archiwum zakładowym, przekazania do nadzoru archiwalnego oraz zabezpieczenia danych. Wieloegzemplarzowość zmniejsza ryzyko utraty ewidencji i ułatwia kontrolę.
Egzemplarz roboczy służy archiwiście na co dzień: do wyszukiwania informacji o zasobie, kontroli kompletności opisów oraz nanoszenia zmian. Forma kartkowa umożliwia łatwe dopisywanie i aktualizację bez przebudowy całego opracowania.
Z założenia jest on przeznaczony dla właściwego archiwum państwowego (władz archiwalnych) w ramach nadzoru. Dzięki temu możliwa jest kontrola sposobu ewidencjonowania zasobu i ocena stanu pomocy archiwalnych w jednostce.
Kopia zabezpieczająca chroni informacje o zasobie na wypadek zniszczenia, zagubienia lub uszkodzenia egzemplarza roboczego albo nadzorczego. To praktyczny element bezpieczeństwa ewidencji, który pomaga zachować ciągłość pracy archiwum.
Przewodnik kartkowy dotyczy zasobu jako całości (lub jego większej części) i ma charakter orientacyjny. Inwentarz kartkowy zwykle odnosi się do konkretnego zespołu archiwalnego i bywa bardziej szczegółowy. Pomylenie tych pojęć to częsty błąd.
Nie. Spis zdawczo-odbiorczy dokumentuje przekazanie materiałów (np. z komórki organizacyjnej do archiwum) i ma funkcję rozliczeniową. Przewodnik kartkowy jest pomocą archiwalną służącą orientacji w zasobie i jego udostępnianiu.
Najczęstsze są: mylenie typów pomocy (przewodnik vs inwentarz vs spis), wybieranie "intuicyjnie" mniejszej liczby egzemplarzy oraz ignorowanie roli nadzoru i zabezpieczenia danych. Warto zawsze łączyć narzędzie z jego funkcją.
Ucz się poprzez mapy pojęć: rodzaje pomocy archiwalnych, ich cel i zakres (zasób/zespoły), oraz typowe zasady sporządzania i przechowywania. Dobrze działa też porównywanie pojęć parami i rozwiązywanie krótkich testów z definicji.
Jest szczególnie przydatny przy szybkim ustalaniu, jakie materiały są w zasobie, gdzie je znaleźć i jakimi pomocami są zaopatrzone. Pomaga w udostępnianiu, kontroli porządku w zasobie oraz w planowaniu prac porządkowych i aktualizacji opisów.
info

Statystycznie 55% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Materiały:

  • Materiały metodyczne do kwalifikacji EKA.3 dotyczące pomocy archiwalnych
  • Podręczniki z podstaw archiwistyki (rozdziały o pomocach archiwalnych i ewidencji zasobu)
  • Instrukcje kancelaryjne i archiwalne stosowane w jednostkach (część o ewidencji i udostępnianiu)

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego