W metodzie technicznej pomiaru impedancji pętli zwarcia wykorzystuje się fakt, że przy wymuszeniu znanego prądu testowego w badanym obwodzie pojawia się spadek napięcia zależny od impedancji całej pętli (przewód fazowy, przewód ochronny/neutralny, połączenia, elementy toru prądowego).
Dlatego do obliczenia Zs nie stosuje się bezpośrednio ilorazu "napięcie/prąd" dla napięcia zasilania, lecz iloraz spadku napięcia do prądu testowego:
Zs = ΔU / I, gdzie ΔU = U0 − U.
- U0 – napięcie przed obciążeniem (bez przepływu prądu testowego),
- U – napięcie w czasie przepływu prądu testowego I,
- I – prąd testowy wymuszony podczas pomiaru.
Krok 1: oblicz spadek napięcia
ΔU = 228 V − 208 V = 20 V.
Krok 2: podziel spadek napięcia przez prąd
Zs = 20 V / 15 A = 1,333… Ω ≈ 1,33 Ω.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? W praktyce wynikają z typowych pomyłek:
- "13,87 Ω" może pojawić się po nieprawidłowym zestawieniu liczb (np. użyciu niewłaściwej różnicy lub błędnym przeliczeniu), bez kontroli sensu metody.
- "15,20 Ω" odpowiada sytuacji, gdy ktoś błędnie liczy 228/15 (czyli używa U0/I zamiast ΔU/I). To ignoruje fakt, że mierzymy spadek, a nie napięcie zasilające.
- "0,75 Ω" może wynikać z odwrócenia zależności (I/ΔU) lub z przyjęcia innej, nieuzasadnionej operacji na danych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź jednostki. Dla Zs musi wyjść Ω, a V/A = Ω. Jeśli w obliczeniach nie pojawia się różnica U0−U, to prawie na pewno użyto złego wzoru dla metody technicznej.
