Hipercholesterolemia (zwłaszcza podwyższony cholesterol frakcji LDL) jest jednym z kluczowych czynników ryzyka miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych. W farmakoterapii pierwszoplanową rolę odgrywają statyny, ponieważ zmniejszają syntezę cholesterolu w wątrobie poprzez hamowanie reduktazy HMG‑CoA. Skutkiem jest zwiększenie wychwytu LDL z krwi przez wątrobę i istotne obniżenie stężenia LDL.
Dlaczego "statyny" są poprawne?
To klasyczna, podstawowa grupa leków hipolipemizujących stosowana u wielu pacjentów z podwyższonym LDL, zarówno w prewencji pierwotnej (u wybranych chorych), jak i wtórnej (po incydentach sercowo‑naczyniowych). W aptece technik farmaceutyczny spotyka je bardzo często (np. atorwastatyna, rosuwastatyna, simwastatyna).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Tiazydy – to diuretyki stosowane głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków. Nie są lekami przeznaczonymi do leczenia hipercholesterolemii.
- Sartany – antagoniści receptora angiotensyny II (ARB), stosowane przede wszystkim w nadciśnieniu i niektórych wskazaniach kardiologicznych (np. niewydolność serca). Nie obniżają celowo LDL i nie są klasyczną terapią hipercholesterolemii.
- Koksyby – selektywne inhibitory COX‑2 (NLPZ), używane przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Nie mają wskazania do leczenia zaburzeń lipidowych.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "cholesterolu/LDL", w pierwszej kolejności kojarz je ze statynami. Leki hipotensyjne (tiazydy, sartany) dotyczą ciśnienia, a NLPZ (w tym koksyby) dotyczą bólu i zapalenia.
