W elektromagnetyzmie rozróżnia się kilka powiązanych, ale różnych wielkości. Natężenie pola magnetycznego oznacza się zwykle symbolem H i w układzie SI ma jednostkę A/m (amper na metr). Jest to wielkość związana m.in. z prądem magnesującym i z prawami obwodowymi pola (np. ujęciem całkowym), dlatego w zadaniach z cewkami i elektromagnesami jednostka A/m pojawia się naturalnie.
Jednostka T (tesla) nie opisuje H, tylko indukcję magnetyczną B. B jest często intuicyjnie kojarzona z "siłą pola" w materiale lub w szczelinie, ale formalnie jest inną wielkością niż H i ma inną jednostkę. Podobnie Wb (weber) dotyczy strumienia magnetycznego Φ, czyli wielkości całkowej związanej z "ilością" pola przenikającą przez daną powierzchnię.
Odpowiedź Ω (om) jest poprawna, ponieważ om jest jednostką oporu elektrycznego, a więc opisuje relację napięcia do prądu w obwodzie (w sensie praw obwodowych), a nie parametry pola magnetycznego. W praktyce mechatronika Ω pojawia się np. przy doborze rezystancji uzwojeń, czujników lub elementów rezystancyjnych, lecz nie jest jednostką H, B ani Φ.
- A/m (amper na metr) – jest właściwą jednostką natężenia pola magnetycznego H, więc nie spełnia warunku "nie jest używana".
- T (tesla) – to jednostka indukcji magnetycznej B, a nie H; bywa mylona z H, bo obie wielkości dotyczą pola magnetycznego.
- Wb (weber) – to jednostka strumienia magnetycznego Φ; błąd wynika zwykle z mieszania wielkości punktowych (H, B) z całkowymi (Φ).
- Ω (om) – jednostka oporu, niezwiązana z opisem natężenia pola magnetycznego, dlatego jest właściwym wyborem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy natężenia pola, szukaj jednostek typu "na metr" (np. A/m). Tesla i weber są poprawne dla magnetyzmu, ale dla innych wielkości niż H.
