W badaniach mikrobiologicznych wody pitnej kluczowe znaczenie mają bakterie wskaźnikowe, ponieważ ich wykrycie sugeruje ryzyko obecności drobnoustrojów chorobotwórczych. Do najważniejszych wskaźników należy Escherichia coli, której obecność wskazuje na świeże zanieczyszczenie kałowe.
Wynik 500 jtk/100 ml oznacza, że w analizowanej objętości próbki stwierdzono liczne żywotne komórki zdolne do tworzenia kolonii. Dla wody przeznaczonej do spożycia kryterium dla E. coli jest jakościowe: ma być nieobecna w badanej objętości 100 ml. Zatem każda wartość > 0 oznacza niezgodność i brak możliwości zakwalifikowania wody jako zdatnej do picia.
Odpowiedź "Woda nie spełnia wymagań mikrobiologicznych i nie nadaje się do spożycia." jest poprawna, bo odnosi się do aktualnej oceny próbki względem wymagań. Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "Woda spełnia wymagania…" jest sprzeczna z wykryciem E. coli.
- "Spełnia wymagania warunkowo, jeśli nie ma zapachu i mętności." miesza ocenę mikrobiologiczną z cechami organoleptycznymi; brak zapachu nie eliminuje ryzyka mikrobiologicznego.
- "Wymaga jedynie częstszego monitoringu…" bagatelizuje wynik; przy bakteriach wskaźnikowych nie wystarcza sam monitoring, bo problem dotyczy bezpieczeństwa zdrowotnego.
W praktyce po takim wyniku wdraża się działania korygujące (np. dezynfekcję, ustalenie źródła skażenia) i informuje o niezgodności. To rozróżnienie (wskaźniki vs ogólna liczba mikroorganizmów) jest częstym punktem egzaminacyjnym.