W prepress (procesach przygotowawczych) jednym z kluczowych etapów jest zaplanowanie, jak na stronie lub ekranie mają być rozmieszczone elementy: bloki tekstu, tytuły, śródtytuły, grafiki, marginesy, kolumny oraz relacje między nimi (hierarchia i rytm). Taki projekt układu nazywa się layoutem. W praktyce layout obejmuje decyzje kompozycyjne, często jeszcze na etapie makiety, zanim powstanie finalny skład gotowy do eksportu i naświetlania/drukowania lub publikacji cyfrowej.
Odpowiedź "złam" bywa myląca, bo w mowie potocznej bywa używana szeroko, jednak w ujęciu zawodowym odnosi się do złamu/składu (rezultatu łamania i składu tekstu) albo do etapu pracy nad składem typograficznym. To pojęcie jest bliższe temu, co dzieje się podczas technicznego składu i dopracowania typografii, a nie samego nazwania koncepcji rozmieszczenia całej kompozycji graficzno-tekstowej.
"Kolofon" nie jest nazwą układu kompozycji. To element wydawniczy zawierający informacje o wydaniu (np. dane edytorskie, drukarskie), zwykle umieszczany w określonym miejscu publikacji. Nie opisuje on sposobu rozmieszczenia treści na stronie, tylko pełni funkcję informacyjną.
"Frontyspis" również jest terminem z budowy książki: oznacza stronę/element umieszczany na początku publikacji (związany z częścią wstępną). Podobnie jak kolofon, nie nazywa procesu planowania rozmieszczenia tekstu i grafiki w całej kompozycji.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną wskazówkę: gdy pytanie dotyczy planowania rozmieszczenia treści i grafiki (makieta/układ/siatka) – chodzi o layout. Gdy dotyczy łamania i składu tekstu (typografia, skład w kolumnach jako wynik pracy) – częściej pojawi się termin złam lub "łamanie".
