W sterowaniu kierunkiem obrotów silnika (prawo/lewo) standardowym wymaganiem jest blokada wzajemna dwóch sygnałów wyjściowych. W praktyce oznacza to, że nawet jeśli pojawią się jednocześnie dwa żądania (np. błąd w logice nadrzędnej, sklejony przycisk, zakłócenie sygnału), program nie może dopuścić do równoczesnego wysterowania obu wyjść odpowiedzialnych za zmianę kierunku.
Poprawnie zrealizowana funkcja zabezpieczenia (interlock) ma zwykle postać logicznego bramkowania:
- wyjście dla jednego kierunku jest załączane tylko wtedy, gdy spełnione jest żądanie tego kierunku oraz drugie wyjście jest nieaktywne (warunek negacji),
- analogicznie dla drugiego kierunku.
Taka konstrukcja powoduje, że w stanie konfliktu (dwa polecenia naraz) żadne z wyjść nie powinno zostać załączone albo załączone zostanie tylko jedno – zależnie od przyjętej strategii, ale zawsze z zakazem stanu "oba wyjścia = 1".
Odpowiedź "Program 1." jest poprawna, ponieważ odpowiada programowi, który realizuje właśnie tę logikę wzajemnego wykluczania wyjść na podstawie przyporządkowania sygnałów (lista przyporządkowania pozwala ustalić, które wyjścia odpowiadają za kierunek prawo i lewo).
Pozostałe programy są błędne typowo z jednej z poniższych przyczyn:
- brak warunku negacji drugiego wyjścia (dopuszczenie równoczesnego wysterowania),
- zastosowanie podtrzymania bez blokady (podtrzymanie nie rozwiązuje konfliktu dwóch żądań),
- blokada w niewłaściwym miejscu (np. blokowanie wejść zamiast wyjść albo blokowanie tylko jednego kierunku),
- odwrócenie zależności logicznych, przez co w specyficznych stanach oba wyjścia mogą się uaktywnić.
Na egzaminie warto sprawdzać interlock wprost: odszukaj w programie fragment, w którym każde wyjście ma warunek "i jednocześnie drugie wyjście = 0" (albo równoważny), a następnie upewnij się, że dotyczy to dokładnie tych wyjść, które zidentyfikujesz w liście przyporządkowania.
