Omdlenie to zwykle krótkotrwała utrata przytomności spowodowana przejściowym niedokrwieniem mózgu. W opiece domowej nad seniorem najważniejsze jest, aby nie zakładać z góry, że to "tylko omdlenie" – najpierw trzeba ocenić, czy nie doszło do stanu bezpośredniego zagrożenia życia.
Dlatego właściwe postępowanie rozpoczyna się od oceny podstawowych funkcji: czy osoba oddycha i jak wygląda krążenie (w praktyce opiekun powinien też równolegle ocenić reakcję na bodźce i w razie wątpliwości wezwać pomoc). Następnie, jeśli sytuacja odpowiada omdleniu i nie ma cech urazu, typowym działaniem jest ułożenie na plecach i uniesienie kończyn dolnych powyżej tułowia. Taki manewr wspiera powrót żylny i może ułatwić poprawę perfuzji mózgu.
Odpowiedź "posadzić podopiecznego i założyć mu zimny kompres na czoło" jest ryzykowna jako pierwszy krok, bo sadzanie może nasilać spadek ciśnienia i zwiększać ryzyko ponownego zasłabnięcia. Sam kompres nie rozwiązuje problemu, a może odwracać uwagę od monitorowania oddechu.
Odpowiedź z "uniesieniem kończyn górnych" jest błędna, ponieważ nie daje typowego efektu hemodynamicznego jak uniesienie nóg; łatwo tu o pomyłkę "dowolne kończyny = to samo".
Odpowiedź "posadzić podopiecznego i założyć mu ciepły kompres na kark" również nie stanowi priorytetu w pierwszej kolejności i nie jest standardowym działaniem przy omdleniu; dodatkowo sadzanie pozostaje niekorzystne.
W praktyce opiekun powinien także zadbać o bezpieczeństwo miejsca zdarzenia, kontrolować stan podopiecznego i w razie braku poprawy, problemów z oddychaniem, urazu po upadku lub chorób serca – szybko wezwać pomoc medyczną.
