W sytuacji, gdy warunki pracy nie spełniają wymagań BHP i jednocześnie powodują bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia, właściwą reakcją pracownika jest skorzystanie z prawa do powstrzymania się od wykonywania pracy. To rozwiązanie ma charakter ochronny: celem jest przerwanie czynności, które mogą doprowadzić do wypadku lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia.
Elementem koniecznym jest także niezwłoczne zawiadomienie przełożonego. Z punktu widzenia praktyki BHP ma to dwa znaczenia: po pierwsze umożliwia szybkie usunięcie zagrożenia (np. wyłączenie maszyny, zabezpieczenie strefy, wezwanie służb utrzymania ruchu), a po drugie uruchamia właściwy obieg informacji i decyzji w zakładzie pracy.
Odpowiedź "powinien nadal pracować, zachowując zwiększoną ostrożność" jest błędna, ponieważ nie eliminuje źródła ryzyka. Przy bezpośrednim zagrożeniu "większa ostrożność" nie jest środkiem ochronnym wystarczającym do zapewnienia bezpieczeństwa.
Odpowiedź "może oddalić się z miejsca pracy" w oderwaniu od pozostałych warunków bywa kojarzona z ewakuacją, ale w tym pytaniu kluczowe jest wskazanie podstawowego uprawnienia wraz z wymaganym działaniem organizacyjnym, czyli powiadomieniem przełożonego. Na egzaminie należy zwracać uwagę na kompletność zachowania: przerwanie pracy + informacja do przełożonego.
Odpowiedź "powinien zrezygnować z pracy" jest nieprawidłowa, bo miesza incydentalne działanie bezpieczeństwa z rozwiązaniem stosunku pracy. Rezygnacja z zatrudnienia nie jest środkiem zaradczym na nagłe zagrożenie w danym momencie i nie stanowi standardowej procedury BHP.
- Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "bezpośrednie zagrożenie", szukaj odpowiedzi opisującej natychmiastowe działania ochronne oraz prawidłową ścieżkę zgłoszenia.
