To zadanie jest przykładem kalkulacji podziałowej ze współczynnikami, gdy wytwarza się kilka wyrobów z tych samych kosztów wspólnych, a wyroby różnią się "wagą" kosztową (tu: grubością desek).
1) Ustalenie łącznego kosztu produkcji
Najpierw sumuje się wszystkie wskazane koszty wytworzenia: materiały bezpośrednie, płace bezpośrednie i koszty wydziałowe.
35 000,00 + 10 000,00 + 5 000,00 = 50 000,00 zł.
2) Przeliczenie produkcji na jednostki przeliczeniowe
Współczynniki 1:3 oznaczają, że 1 mb desek "B" "waży kosztowo" tyle co 3 jednostki desek "A". Liczymy więc jednostki przeliczeniowe (j.p.):
- deski "A": 4 000 mb × 1 = 4 000 j.p.
- deski "B": 2 000 mb × 3 = 6 000 j.p.
Razem: 4 000 + 6 000 = 10 000 j.p.
3) Koszt 1 jednostki przeliczeniowej
Dzielimy łączny koszt przez łączną liczbę j.p.:
50 000 zł / 10 000 j.p. = 5 zł/j.p.
4) Koszt jednostkowy wyrobów
Deski "A" mają współczynnik 1, więc koszt 1 mb "A" = 1 × 5 = 5 zł.
Deski "B" mają współczynnik 3, więc koszt 1 mb "B" = 3 × 5 = 15 zł.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "2,50 zł i 7,50 zł" zwykle wynika z pominięcia części kosztów (np. nieuwzględnienia wszystkich składników) albo błędnego przyjęcia większej liczby jednostek przeliczeniowych.
- "8,33 zł i 25,00 zł" może wynikać z błędnego dzielenia kosztów przez 6 000 (np. tylko B) albo z mylenia współczynnika z dodatkowym narzutem zamiast przeliczenia j.p.
- "10,00 zł i 30,00 zł" bywa efektem policzenia kosztu 1 j.p. jako 10 zł (np. przez podzielenie 50 000 przez 5 000) i następnie przemnożenia przez współczynnik.
Na egzaminie najbezpieczniej jest zawsze wypisać: koszt całkowity → jednostki przeliczeniowe → koszt 1 j.p. → koszt A i koszt B. Taki schemat ogranicza pomyłki.
