W pomiarach światłowodów reflektometrem OTDR na wykresie (reflektogramie) rozróżnia się przede wszystkim zdarzenia nierefleksyjne i refleksyjne.
"złącze spawane" jest typowym zdarzeniem nierefleksyjnym: spaw wprowadza niewielką stratę mocy (tłumienie wtrąceniowe), co na reflektogramie objawia się jako skok w dół (zmiana poziomu linii) bez ostrego, wysokiego piku. W praktyce OTDR pokaże więc "krok"/"schodek" odpowiadający stracie na spawie, a po nim przebieg wraca do typowego nachylenia wynikającego z tłumienia włókna.
"odbicie Fresnela" dotyczy miejsc o dużej zmianie współczynnika załamania (np. złącze rozłączne, otwarty koniec włókna, uszkodzenie z przerwą). Takie zdarzenie jest refleksyjne i zwykle tworzy wyraźny pik (impuls) na śladzie. Gdy na wykresie widać przede wszystkim "szpilkę", częściej wskazuje to na refleks, a nie na spaw.
"strefa martwa" nie jest elementem toru ani rodzajem złącza. To ograniczenie przyrządu: po silnym odbiciu OTDR przez pewien odcinek nie potrafi rozróżnić kolejnych zdarzeń (zjawisko nasycenia/rozmycia odpowiedzi impulsowej). Z tego powodu nie opisuje się jej jako pojedynczego zdarzenia instalacyjnego typu "A", tylko jako obszar, w którym analiza jest utrudniona.
"zjawisko ducha" (ghost) to artefakt powstający najczęściej przy wielokrotnych odbiciach między silnie refleksyjnymi punktami. Może tworzyć pozorne zdarzenia w miejscach, gdzie fizycznie nic nie ma. Rozpoznaje się je m.in. po nielogicznym położeniu względem rzeczywistych zdarzeń i zależności od ustawień/warunków pomiaru.
Dlatego, jeśli zdarzenie A odpowiada typowemu, nierefleksyjnemu "krokowi" strat, właściwą interpretacją jest złącze spawane, a pozostałe odpowiedzi opisują albo ograniczenie metody, albo silnie refleksyjne zjawisko, albo artefakt.
