W wyrobiskach przewietrzanych za pomocą lutniociągów (tłoczących, ssących lub kombinowanych) wymagane jest takie rozmieszczenie czujników metanometrii automatycznej, aby pomiar był reprezentatywny dla stref, w których metan może się gromadzić i przemieszczać wraz z prądami powietrza. Ponieważ metan jest lżejszy od powietrza, czujniki umieszcza się pod stropem wyrobiska.
W treści zadania kluczowe jest odniesienie odległości do skrzyżowania z wyrobiskiem przewietrzanym opływowym prądem powietrza. Dla tej lokalizacji wymagany jest przedział: nie mniej niż 10 m i nie więcej niż 15 m. Taki zakres zapewnia, że czujnik nie jest zbyt blisko skrzyżowania (gdzie mogą występować lokalne zawirowania i mieszanie strug), ani zbyt daleko (co mogłoby ograniczyć kontrolę strefy oddziaływania wyrobiska lutniowego na wyrobisko z prądem opływowym).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "nie mniejszej niż 8 m i nie większej niż 10 m" – dolna granica jest za mała, a zakres nie odpowiada wymaganemu przedziałowi dla odległości mierzonej od skrzyżowania.
- "nie mniejszej niż 6 m i nie większej niż 8 m" – wartości są zbyt małe dla punktu odniesienia "skrzyżowanie" i mogą wynikać z pomyłki z innymi wymaganiami lokalizacyjnymi czujników w wyrobiskach lutniowych.
- "nie mniejszej niż 15 m i nie większej niż 20 m" – zakres jest przesunięty za daleko; przekracza dopuszczalną górną granicę odległości od skrzyżowania.
W praktyce, w dłuższych wyrobiskach lutniowych stosuje się co najmniej dwa newralgiczne miejsca kontroli: strefę przy przodku oraz strefę przy skrzyżowaniu z wyrobiskiem z prądem opływowym. Na egzaminie najczęstsza pułapka polega na pomyleniu tych dwóch przypadków i dobraniu odległości właściwej dla innego punktu odniesienia.
