Zgodnie z zaleceniami ergonomicznymi PN-EN-ISO-9241-6:2002 (część norm ISO 9241 dotycząca wymagań dla stanowisk pracy z komputerem), środowisko akustyczne powinno wspierać koncentrację i nie utrudniać wykonywania zadań umysłowych. W biurach hałas pochodzi zarówno z urządzeń (np. wentylatory komputerów, drukarki, serwery), jak i z otoczenia (rozmowy, klimatyzacja, ruch zewnętrzny).
Dla trudnych i złożonych zadań norma wskazuje, że równoważny poziom dźwięku A nie powinien przekraczać 35–55 dB. Jest to zalecenie ergonomiczne (projektowe/organizacyjne), które ma zapewnić warunki odpowiednie do pracy wymagającej skupienia. Dolna część zakresu odpowiada warunkom bardzo cichym, a górna wyznacza poziom, przy którym typowo obserwuje się spadek efektywności pracy poznawczej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 35–60 dB – przekracza zalecane maksimum (55 dB) dla zadań trudnych i złożonych, więc nie spełnia zaleceń tej normy.
- 25–50 dB – nie odpowiada wskazanemu w normie zakresowi; zawiera zbyt niską dolną granicę i zbyt niską górną granicę względem podanego zalecenia.
- 45–65 dB – jest przesunięte ku wyższym poziomom hałasu; 65 dB to wartość, która typowo istotnie utrudnia pracę wymagającą koncentracji.
W praktyce BHP ważne jest rozróżnienie: te wartości nie są progiem ochrony słuchu, tylko parametrem ergonomicznym dla komfortu i efektywności pracy. Przy ocenie stanowiska warto wskazać źródła hałasu i zaproponować działania ograniczające (np. przeniesienie urządzeń, adaptacja akustyczna, organizacja przestrzeni).
