Ręczne układanie worków z paszą jest traktowane jako ręczna praca transportowa (unoszenie, podnoszenie, przenoszenie i układanie). Z tego powodu obowiązują ograniczenia BHP dotyczące bezpiecznego składowania w stosach.
Poprawna wartość to 1,5 m, ponieważ przy układaniu ręcznym wyższy stos:
- zwiększa ryzyko utraty stabilności pryzmy i upadku worków (zagrożenie urazami),
- wymaga podnoszenia worków coraz wyżej, często powyżej obręczy barkowej, co znacząco podnosi obciążenie układu mięśniowo-szkieletowego,
- utrudnia zachowanie prawidłowej techniki podnoszenia i odkładania, co sprzyja przeciążeniom kręgosłupa.
Odpowiedzi z bardzo małymi wysokościami (np. wartości rzędu kilkudziesięciu centymetrów) są nieadekwatne w praktyce magazynowej: przy tak niskiej pryzmie nie wykorzystuje się przestrzeni składowej, a jednocześnie nie jest to limit wynikający z przepisów. Z kolei bardzo duża wysokość (kilka lub kilkanaście metrów) jest typowa wyłącznie dla rozwiązań zmechanizowanych lub specjalnych konstrukcji magazynowych i nie dotyczy ręcznego układania worków.
W praktyce rolniczej warto pamiętać, że pryzmę buduje się na równym, stabilnym podłożu, warstwy układa "na mijankę" dla stabilności oraz zachowuje bezpieczne przejścia między stosami. Jeśli trzeba składować wyżej, należy zmienić organizację pracy i użyć odpowiednich urządzeń mechanicznych zamiast zwiększać wysokość pryzmy przy pracy ręcznej.
