W produkcji oleju rzepakowego kolejność etapów wynika z tego, że każda operacja przygotowuje surowiec do następnej i zwiększa wydajność pozyskania oleju.
Rozdrabnianie (np. płatkowanie/gniecenie) zwiększa powierzchnię kontaktu i ułatwia uwalnianie tłuszczu z komórek. Bez tego etap pozyskiwania oleju jest mniej efektywny.
Kondycjonowanie (przygotowanie termiczno-wilgotnościowe) ma na celu uzyskanie właściwej plastyczności masy, ograniczenie lepkości oleju i poprawę pracy prasy. Jest to etap "ustawiający" surowiec pod tłoczenie.
Tłoczenie to mechaniczne oddzielenie oleju – zwykle odzyskuje się w nim znaczną część tłuszczu, ale w wytłokach/śrucie pozostaje jeszcze frakcja olejowa. Dlatego w wielu schematach przemysłowych tłoczenie jest etapem poprzedzającym ekstrakcję.
Ekstrakcja (rozpuszczalnikowa) służy do odzyskania oleju pozostałego w materiale po tłoczeniu. Jej celem jest maksymalizacja uzysku tłuszczu, ale wymaga późniejszego usunięcia rozpuszczalnika z produktów poekstrakcyjnych.
Odbenzynowanie (desolwentacja) dotyczy przede wszystkim śruty poekstrakcyjnej: usuwa się z niej pozostałości rozpuszczalnika, aby produkt był bezpieczny i nadawał się do dalszego wykorzystania. Umieszczenie tego etapu wcześniej byłoby nielogiczne, bo rozpuszczalnik pojawia się dopiero po ekstrakcji.
Typowe błędne sekwencje wynikają z mylenia etapów pozysku (tłoczenie vs ekstrakcja) albo z pomijania etapów przygotowania (rozdrabnianie, kondycjonowanie). W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać zasadę: najpierw przygotuj surowiec, potem wydobądź olej mechanicznie, następnie "dowyciągnij" pozostałość i na końcu usuń rozpuszczalnik.
