Parametry techniczne materiału wideo odnoszą się przede wszystkim do tego, jak duży i jak płynny jest obraz oraz w jaki sposób jest zapisany. Dlatego poprawny zestaw to "Rozdzielczość, frame rate, kodek".
- Rozdzielczość określa liczbę pikseli obrazu (np. formaty typu 1920×1080), czyli poziom szczegółowości i wymagania dla wyświetlania oraz obróbki.
- Frame rate (liczba klatek na sekundę) opisuje płynność ruchu i zgodność z wymaganiami dystrybucji (np. internet, TV, social media). Zmiana tego parametru wpływa na charakter ruchu oraz na obciążenie kodowania.
- Kodek informuje, jak wideo jest kompresowane i dekodowane (czyli jak dane obrazu są pakowane w strumień). Ma to wpływ na kompatybilność z urządzeniami, jakość przy danym bitrate oraz łatwość montażu.
Odpowiedź "Częstotliwość próbkowania, bit rate, kanały" to typowe pojęcia audio: próbkowanie i kanały opisują dźwięk, nie obraz (wideo może mieć bitrate, ale sam zestaw jednoznacznie wskazuje na dźwięk).
Odpowiedź "Tempo bitów, skala, tonacja" jest niespójna: "skala" i "tonacja" odnoszą się do muzyki, a nie do parametrów zapisu wideo. Może mylić, bo "tempo bitów" przypomina bitrate, ale reszta nie pasuje do wideo.
Odpowiedź "Amplituda, długość fali, częstotliwość" to pojęcia z fizyki fal. W kontekście plików wideo nie opisują standardowych parametrów technicznych materiału filmowego używanych w montażu, eksporcie i publikacji.
Na egzaminie warto pamiętać: jeśli pytanie dotyczy wideo, szukaj cech obrazu (rozdzielczość, klatkaż, proporcje) i kodowania (kodek). Jeśli pojawia się próbkowanie/kanały/tonacja, to najczęściej trop dźwiękowy.
