Metoda FIFO (First In, First Out) to sposób wyceny rozchodu zapasów, w którym przyjmuje się, że w ramach tego samego asortymentu najpierw wydawane są te sztuki/partie, które zostały przyjęte do magazynu najwcześniej. W praktyce oznacza to, że gdy magazyn ma kilka partii tego samego towaru po różnych cenach zakupu, rozchód "schodzi" kolejno z najstarszych partii.
Dlatego odpowiedź "pierwsze przyjęte do magazynu." jest właściwa: opisuje dokładnie zasadę kolejności, a nie kryterium ceny.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z typowych powodów:
- "najdroższe." – FIFO nie wybiera towaru według ceny. To częsty skrót myślowy: uczący się zakłada, że metoda ma "optymalizować" wynik, ale FIFO definiuje kolejność, nie wartość.
- "ostatnie przyjęte do magazynu." – to opis zasady odwrotnej, czyli LIFO (Last In, First Out), gdzie w pierwszej kolejności schodzą najnowsze przyjęcia.
- "najtańsze." – podobnie jak przy "najdroższe": to selekcja według ceny, a nie według chronologii przyjęć.
W magazynowaniu i logistyce warto zapamiętać prostą regułę: FIFO = chronologia przyjęć determinuje chronologię wydań. Dzięki temu łatwiej poprawnie interpretować raporty rozchodu, koszt własny sprzedaży oraz stany magazynowe w systemach WMS/ERP.