Wykroczenia przeciwko prawom pracownika to czyny zabronione wskazane w Kodeksie pracy, za które odpowiada pracodawca lub osoba działająca w jego imieniu. Kluczowe jest, że nie każde naruszenie prawa pracy automatycznie jest wykroczeniem — wykroczeniem jest dopiero zachowanie opisane w przepisach o odpowiedzialności wykroczeniowej.
Odpowiedź "brak pisemnego potwierdzenia zawartej z pracownikiem umowy o pracę" jest poprawna, bo gdy umowa nie została zawarta na piśmie, pracodawca ma obowiązek przed dopuszczeniem pracownika do pracy potwierdzić pracownikowi na piśmie podstawowe ustalenia (strony, rodzaj umowy i warunki). Niewykonanie tego obowiązku jest wprost kwalifikowane jako wykroczenie i jest zagrożone grzywną.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe w tym ujęciu:
- "skrócenie okresu wypowiedzenia … w sytuacji upadłości firmy" – samo skrócenie okresu wypowiedzenia w szczególnych sytuacjach może wynikać z regulacji szczególnych; nie jest to typowy przykład wykroczenia z katalogu praw pracownika wskazanego w kontekście.
- "stosowanie … kar z zakresu odpowiedzialności porządkowej" – odpowiedzialność porządkowa jest instytucją przewidzianą w prawie pracy i może być stosowana, o ile pracodawca działa w granicach przepisów (np. rodzaj kary, tryb, terminy). Sam fakt stosowania kar nie przesądza o wykroczeniu.
- "przetwarzanie danych osobowych pracownika … w procesie rekrutacji" – przetwarzanie danych może być legalne, jeżeli ma podstawę prawną i spełnia wymagania ochrony danych. Pytanie dotyczy wykroczeń przeciwko prawom pracownika w rozumieniu Kodeksu pracy, a nie ogólnej zgodności z ochroną danych.
W praktyce kadrowej wniosek jest prosty: umowa może być zawarta nawet bez zachowania formy pisemnej, ale pracodawca musi dopełnić obowiązku pisemnego potwierdzenia warunków najpóźniej przed rozpoczęciem pracy. Zaniechanie naraża pracodawcę na odpowiedzialność wykroczeniową, a sprawa może być inicjowana m.in. w związku z kontrolą inspekcji pracy.
