Pytanie sprawdza rozpoznanie, jaką metodą wyznaczono różnicę wysokości (w treści oznaczoną jako szerokość/odległość h warstwy między punktami 1 i 2) na podstawie sposobu pomiaru widocznego na rysunku.
Niwelacja trygonometryczna wykorzystuje zależności trygonometryczne: różnicę wysokości między punktami wyznacza się z pomierzonego kąta pionowego (lub zenitalnego) oraz odległości (najczęściej odległości skośnej i/lub jej redukcji). W praktyce terenowej realizuje się to tachimetrem/total station, ale kluczowe jest to, że celem jest komponent wysokościowy wyznaczany z kąta i odległości.
Odpowiedź "niwelacji punktów rozproszonych" jest nieadekwatna, ponieważ ten zwrot opisuje raczej organizację pomiaru (punkty w terenie) niż konkretny mechanizm wyznaczania różnicy wysokości z kąta pionowego i odległości. Bez wskazania obserwacji kątowo-odległościowych nie identyfikuje jednoznacznie metody wysokościowej.
Odpowiedź "tachimetrycznego" bywa myląca: tachimetria to szerszy sposób pomiaru sytuacyjno-wysokościowego, obejmujący obserwacje kątów i odległości oraz obliczenia współrzędnych. W tym zadaniu istotą jest jednak wyznaczenie h jako różnicy wysokości metodą trygonometryczną; dlatego właściwsza jest nazwa "niwelacja trygonometryczna" jako określenie celu i sposobu obliczeń wysokości.
Odpowiedź "biegunowego" dotyczy głównie wyznaczania położenia punktu w planie (metoda biegunowa: kierunek + odległość od stanowiska), a nie samego wyznaczania różnicy wysokości. Metoda biegunowa może współwystępować w pomiarach tachimetrycznych, ale sama w sobie nie jest nazwą metody niwelacyjnej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na schemacie widzisz kąt pionowy/zenitalny oraz odległość i celem jest h/ΔH między punktami, szukaj odpowiedzi odnoszącej się do niwelacji trygonometrycznej, a nie do ogólnych nazw pomiaru sytuacyjnego.