Standard CD-Audio (CD-DA) jest oparty o cyfrowy zapis dźwięku w postaci PCM (nieskompresowany). Jego rozpoznawalnym "punktem odniesienia" dla jakości jest zestaw parametrów: częstotliwość próbkowania 44,1 kHz oraz rozdzielczość 16 bit (w praktyce nagrania są zwykle w stereo).
Dlatego odpowiednikiem jakościowym CD-Audio będzie taki plik, który przenosi sygnał o tych samych parametrach PCM. Odpowiedź "WAV 16 bit, 44,1 kHz" jest poprawna, ponieważ WAV jest powszechnym kontenerem dla danych PCM i przy wskazanych parametrach odpowiada jakości standardu CD.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "AAC 24 bit, 96 kHz" – AAC to kodek stratny, więc nawet przy wysokich parametrach nie jest prostym "odpowiednikiem jakościowym" CD w sensie zgodności standardu i braku strat kodowania. Dodatkowo parametry 24/96 nie są parametrami CD-Audio.
- "CD-DA 24 bit, 48 kHz" – zapis CD-DA ma z góry określone parametry (44,1 kHz i 16 bit). Wskazanie 24/48 jest typowe raczej dla części zastosowań wideo/produkcji, ale nie opisuje jakości CD-Audio.
- "MP3 320 kbit/s, 44,1 kHz" – MP3 jest kompresją stratną. Sam fakt 44,1 kHz nie czyni go równoważnym jakościowo CD, bo w procesie kodowania część informacji sygnału jest usuwana.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: gdy pytanie dotyczy "jakości CD", najczęściej chodzi o 16 bit / 44,1 kHz oraz brak kompresji stratnej.
