Ludoterapia oznacza wykorzystywanie zabawy jako narzędzia terapeutycznego. W praktyce terapii zajęciowej są to najczęściej aktywności oparte na grach, które angażują uczestnika w działanie, wymagają przestrzegania reguł, podejmowania decyzji i kontaktu społecznego.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Gry planszowe i stolikowe." – to typowe pomoce do prowadzenia zajęć przez zabawę. Umożliwiają m.in. ćwiczenie naprzemienności, cierpliwości, koncentracji, planowania oraz komunikacji w grupie (w zależności od doboru gry i celu terapeutycznego).
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do ludoterapii, bo wskazują na inne rodzaje oddziaływań:
- "Bajki i wiersze." kojarzą się z pracą z tekstem i opowieścią (częściej w kierunku biblioterapii lub zajęć o charakterze czytelniczym), a nie z terapią opartą na grze.
- "Płyty z muzyką." są typowe dla muzykoterapii lub zajęć relaksacyjnych i rytmicznych. Mogą wspierać klimat zajęć, ale nie stanowią podstawowej pomocy dla ludoterapii rozumianej jako terapia przez gry i zabawy.
- "Igły i nici." to materiały do technik rękodzielniczych (np. szycie), które należą do innych form terapii zajęciowej niż ludoterapia. Wymagają też innych umiejętności i realizują inne cele (np. usprawnianie manualne), niekoniecznie oparte na mechanice gry.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się nazwa metody, najpierw dopasuj ją do typowych narzędzi tej metody. Dopiero potem oceniaj, czy pozostałe odpowiedzi są "też przydatne", bo w pytaniach testowych liczy się najlepsze i najbardziej charakterystyczne dopasowanie.
