Czujnik kontaktronowy (reed) jest czujnikiem dwustanowym, którego styki przełączają się pod wpływem pola magnetycznego. W praktyce na siłownikach montuje się go tak, aby reagował na magnes umieszczony w tłoku. Gdy tłok dojedzie do zadanego miejsca, magnes znajdzie się w zasięgu czujnika i następuje zmiana stanu wyjścia (sygnał 0/1).
Dlatego poprawna jest odpowiedź "położenia tłoka siłownika." – kontaktron nie mierzy parametrów medium roboczego, tylko sygnalizuje osiągnięcie pozycji. Taki sygnał wykorzystuje się m.in. do potwierdzenia położenia krańcowego, kontroli sekwencji ruchów oraz blokad bezpieczeństwa (np. kolejny krok cyklu dopiero po potwierdzeniu dojazdu tłoka).
Odpowiedź "miejsca nieszczelności siłownika." jest niepoprawna, ponieważ nieszczelność wykrywa się innymi metodami: obserwacją spadku ciśnienia, testami szczelności, analizą przepływu lub diagnostyką serwisową. Sam kontaktron nie dostarcza informacji, gdzie występuje wyciek.
Odpowiedź "przekroczenia wartości ciśnienia roboczego." nie pasuje, bo do tego służą czujniki ciśnienia lub presostaty montowane w instalacji. Kontaktron nie ma elementu pomiarowego ciśnienia i nie jest z nim funkcjonalnie związany.
Odpowiedź "przekroczenia wartości temperatury cylindra." także jest błędna: temperaturę mierzy się czujnikami temperatury (np. termistory, czujniki rezystancyjne), a nie kontaktronem. Kontaktron może być jedynie elementem detekcji położenia, więc nie zastąpi układu nadzoru termicznego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "kontaktron na siłowniku", najczęściej chodzi o sygnalizację położenia tłoka (szczególnie położeń krańcowych), a nie o diagnostykę parametrów procesu.
